عوامل مؤثر بر تمایل به ادامه زندگی مجردی در بین جوانان شهر قم
نویسندگان
1 استادیار جامعهشناسی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهید مفتح شهر ری
2 استادیار جامعهشناسی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهید چمران تهران
3 کارشناسی ارشد پژوهشگری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
doi
10.22034/jips.2020.209968.1013چکیده
این مطالعه با هدف بررسی عوامل مؤثر بر تمایل به ادامه زندگی مجردی در بین جوانان شهر قم صورت گرفته است. در این مطالعه از نظریههای «کارکردگرایی ساختاری پارسونز»، «مدرنیزاسیون ویلیام گود»، «نوگرایی گیدنز» و بهویژه «فردگرایی توکویل» بهره گرفته شد. روش تحقیق، پیمایشی و از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و ابزار جمعآوری دادهها، پرسشنامة محققساخته میباشد. جمعیت مورد بررسی شامل جوانان هرگز ازدواجنکرده 39-20 ساله شهر قم بوده که از بین آنان، حجم نمونه برابر با 269 نفر در نظر گرفته شد. نتایج بیانگر این است که پاسخگویان مرد تمایل دارند بهطور میانگین تا سن 8/33 سالگی مجرد باقی بمانند، این رقم در بین پاسخگویان زن، 7/31 سال میباشد. نتایج آزمون فرضیات نیز بیانگر این است که از بین متغیرهای مستقل، متغیرهای نگرش مثبت به اشتغال زنان، فردگرایی، اعتماد اجتماعی، نگرش سنتی خانواده در انتخاب همسر و گرایشهای دینی جوانان با تمایل به ادامه زندگی مجردی، رابطه مثبت دارند؛ درحالیکه رابطه بین افزایش سطح تحصیلات و تمایل به ادامه زندگی مجردی تأیید نشد. بهطور کلی، نتایج این مطالعه بیانگر این است که در تشویق جوانان به ازدواج، علاوه بر متغیرهای اقتصادی، باید متغیرهای فرهنگی و اجتماعی نیز مورد توجه قرار گیرند.