بررسی عوامل مؤثر بر انواع شاخصهای ایمنی جانشین در تداخلات بین عابر پیاده و خودرو
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه برنامهریزی حمل و نقل، دانشکده حمل و نقل، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه برنامهریزی حمل و نقل، دانشکده حمل و نقل، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه برنامهریزی حمل و نقل، دانشکده حمل و نقل، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22034/tri.2021.273305.2870چکیده
شاخصهای ایمنی جانشین، امکان بررسی میزان خطرپذیری و نیز در معرض آسیب بودن عابران را فراهم میآورند. بهکارگیری این شاخصها مزیتهایی دارد: اول، عدم وابستگی به آمار تصادفات و برخی جزییات و خطاهای آن و دوم، امکان بررسی تعاملات خطرآفرینی که منجر به تصادف نشدهاند، سوم، ارزیابی قبل و بعد سیاستها و اقدامات ایمنی. در این پژوهش شاخصهای کاربردی مربوط به ایمنی عابران شناسایی شده و عوامل مؤثر بر این شاخصها تعیین گردیده است. نوآوریهای مقاله شامل استفاده از شاخص ایمنی خطمبنا برای عابر پیاده و همچنین بررسی توأم گذرگاه میان مقطعی عابر پیاده در یک خیابان و در یک تقاطع است. چهار شاخص زمان پس از تخطی، زمان پس از تخطی خطمبنا، فاصله زمانی و زمان تا تصادف محاسبه شد. شاخصها و متغیرهای قابل برداشت از فیلمهای ضبط شده در معابر شهر اصفهان استخراج شد و با برازش خطی، متغیرهای معنادار برای هر شاخص و نیز عوامل مؤثر در افزایش یا کاهش هر شاخص شناسایی شد. نتایج نشان داد، متغیرهای گذرگاه عابر از نوع میان مقطعی، تداخل عابر با یک خودرو، وجود خودروی شاسیبلند در تداخل، جنسیت عابر پیاده، روشن بودن هوا، توقف عابر حین عبور، عبور گروهی عابران، جهت حرکت عابر پیاده، سرعت عابر پیاده و خودرو مهمترین عوامل مؤثر بر ایمنی تداخلات عابر و خودرو هستند. برای برنامهریزی و پیشبینی تسهیلات مناسب عبور عابران پیاده از خیابان، توجه به متغیرهای مذکور حائز اهمیت است.
