جامعه شناسی مهاجرت نخبگان؛ موانع ماندگاری نخبگان دانشگاهی در ایران
نویسندگان
1 استادیار جمعیتشناسی دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استادیار علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان،تهران،ایران.
doi
10.22054/qjsd.2024.77330.2558چکیده
نخبگان دانشگاهی به عنوان سرمایههای انسانی و فرهنگی نقش بسیار تاثیرگذار و مثبتی در فرایند توسعه جامعه ایفا میکنند. با این حال یکی از مسائل اجتماعی امروز، شتاب در مهاجرت نخبگان است. پژوهش حاضر به دنبال کشف موانع ماندگاری نخبگان دانشگاهی از منظر تجربه زیسته خود آنها با روش پژوهش کیفی است. ابزار جمعآوری دادهها، مصاحبههای عمیق و نیمهساختاریافته و تکنیک تحلیل دادهها، تحلیل مضمون است و مضامین پایه، سازماندهنده و مضمون فراگیر از متن مصاحبهها استخراج شده است. یافته-های پژوهش نشان میدهد «بیثباتیهای اقتصادی، ناامنیهای شغلی، احساس محرومیت نسبی، احساس ناامنی، افت خلاقیتها و تولیدات علمی، ضعف جایگاه پژوهش، کمبود حمایتهای مالی و رفاهی، ضعف نظام جذب و استخدام، غلبه نگاه کمیگرا و فقدان نگاه تمایزمحور، مشکلات بوروکراسی و نظام اداری، فقدان فضای مطلوب علمی و سیاسی، احساس تبعیض، گسست فرهنگی، دغدغههای آموزشی و فرهنگی فرزندان، فشارها و تنشهای خانوادگی» از جمله موانع ماندگاری نخبگان دانشگاهی در ایران است. یافتهها نشان میدهد زندگی روزمره نخبگان ایرانی اسیر مثلث ناکارآمدی در سه قلمرو اقتصاد، دانشگاه، فرهنگ-سیاست است. زندگی روزمره نخبگان اسیر ناکارآمدیهای چندگانه در قلمروهای مختلف است که همه اینها موانع ماندگاری نخبگان را تشکیل میدهد. همچنین نخبگان در کشاکش بین سلطهگری اقتصاد در زندگی روزمره و پیگیری دغدغههای فرامادی زیست میکنند.