بررسی وضعیت جابجایی درونشهری در شهر تهران و عوامل مؤثر بر آن
نویسندگان
1 استادیار جامعهشناسی توسعه، مؤسسه مطالعات و مدیریت جامع و تخصصی جمعیت کشور
2 استادیار جمعیتشناسی، دانشگاه پیام نور
doi
10.22034/jips.2019.113853چکیده
هدف این پژوهش، بررسی وضعیت جابجایی محلهای و عوامل مؤثر بر آن در شهر تهران است. روش پژوهش، تحلیل ثانویه دادههای طرح «سنجش کیفیت زندگی در شهر تهران» است که در سال 1395 انجام شده است. جامعه آماری تحقیق را شهروندان بالای 18 سال شهر تهران تشکیل داده و حجم نمونه نیز شامل 45000 نفر از 334 محله واقع در 22 منطقه شهر تهران بوده است. یافتهها نشان میدهند که جابجاییهای بینمنطقهای و بعد از آن، جابجاییهای درونمنطقهای و درونمحلهای، از مهمترین انواع جابجاییها در شهر تهران بودهاند و بهطور کلی، 83 درصد از افراد نمونه، یکی از انواع جابهجاییهای درونشهری را تجربه نمودهاند. در این بین، عمومیت با جابجایی بینمنطقهای بوده است. یافتههای تحقیق نشان میدهند که جابهجایی سکونتی برای افرادی که سطح درآمدی و تحصیلات بالاتر دارند و بهدنبال بهبود وضعیت زندگی/افزایش متراژ منزل مسکونی هستند، بالاتر است. طبق یافتهها، مهمترین عوامل ماندگاری سکونتی عبارتند از: افزایش تعداد خویشاوندان در یک محله، افزایش سن، تعداد فرزندان بیشتر و افزایش مدت زمان اقامت. نتایج نهایی تحقیق نشان داد که متغیرهای سن، مدت اقامت، وضعیت مسکن، تعداد خویشاوندان و تعداد فرزندان، در احتمال جابجایی درونمحلهای و متغیرهای مدت زمان اقامت، سن و تعداد خویشاوندان، در احتمال جابجایی بینمحلهای مؤثر هستند.
