ارزیابی و ارجحیت عوامل مؤثر بر مدل نگهداشت نخبگان اعضای هیئت علمی وزارتین علوم و بهداشت با رویکرد ترکیبی دیمتل و فرآیند تحلیل شبکهای فازی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشکده علوم انسانی، گروه مدیریت، واحد سمنان،دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
2 استادیار و رئیس مرکز تحقیقات کارآفرینی، ایده پردازی و تجاری سازی، گروه مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
3 استادیار و عضو هیات علمی، گروه مدیریت، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
doi
10.22034/jips.2019.113852چکیده
هدف کلی این پژوهش، ارزیابی و ارجحیت عوامل مؤثر بر مدل نگهداشت نخبگان اعضای هیئت علمی وزارتین علوم و بهداشت با رویکرد ترکیبی دیمتل و فرآیند تحلیل شبکه فازی در کشور است. پژوهش حاضر، به روش پیمایشی و با استفاده از تکنیک پرسشنامه در سالهای 1398-1396 در کشور ایران انجام شد. نمونه شامل 163 نفر از اساتید دانشگاههای برتر تهران با شرایط خاص (دانشیار به بالا، سابقه زندگی و تحصیل در کشورهای خارجی بیش از سه سال، فارغالتحصیل از بین 500 دانشگاه برتر دنیا، تدریس در دانشگاههای برتر ایران) بودند که به روش تصادفی انتخاب شدند. جهت غربالگری از روش دلفی فازی و جهت رتبهبندی از رویکرد ترکیبی دیمتل و فرآیند تحلیل شبکه فازی عوامل استفاده شد. طبق یافتهها، عامل نگهدارنده، تأثیرپذیرترین و عامل دافعه، تأثیرگذارترین عامل، شناخته شدند. سپس وزن عوامل، محاسبه و اهمیت آنها مشخص گردید. بدینصورت که عامل نگهدارنده اهمیت اول (با وزن 317/0) و عامل دافعه اهمیت آخر (با وزن 084/0) را کسب کردند. نتایج بهدستآمده از این تحقیق نشان داد که عامل نگهدارنده بهعنوان یک عنصر کلیدی در مدل حاصل بهحساب میآید که میتواند در تعامل با چهار عامل دیگر، زمینه را برای حفظ نخبگان در کشور فراهم کند.
