طراحی شبکه حمل و نقل پسماندهای صنعتی خطرناک با در نظر گرفتن ریسک وابسته به زمان

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

2 دانشیار، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

doi
10.22034/tri.2021.246098.2807
چکیده

پیشرفت فناوری دلیل افزایش پسماند خطرناک صنعتی در کل جهان است. مدیریت پسماندهای خطرناک به دلیل خطری که بر محیط زیست و زندگی انسان تحمیل می‌کند، مسئله مهمی است. این خطر می تواند نتیجه استقرار نامطلوب امکانات و همچنین مسیریابی غیربهینه زباله های خطرناک باشد. مطالعه حاضر یک مدل ریاضی دو هدفه را در زمینه مدیریت پسماندهای خطرناک صنعتی گسترش می دهد که تصمیمات یکپارچه دو سطح را یعنی مکان یابی و مسیریابی وسایل نقلیه را پوشش می دهد. تجزیه و تحلیل این تصمیمات به طور همزمان نه تنها می تواند به مؤثرترین ساختار در شبکه مدیریت پسماند منجر شود، بلکه ممکن است خطر بالقوه مدیریت پسماندهای خطرناک را نیز کاهش دهد. یک مدل برنامه ریزی غیرخطی عددصحیح مختلطMINLP) ) برای این مسئله فرموله شده است، که به راحتی به یک MILP تبدیل می‌شود. در مدل ریاضی سه معیار در نظر گرفته شده است: 1) به حداقل رساندن هزینه کل که شامل کل هزینه حمل و نقل پسماندهای خطرناک، جریمه زودکرد یا دیرکرد و هزینه تأسیس تسهیلات، 2) به حداقل رساندن ریسک حمل و نقل مربوط به جمعیتی که در مسیرهای حمل و نقل پسماندهای خطرناک قرار دارند و 3) به حداقل رساندن خطر برای جمعیتی که اطراف تسهیلاتی که پسماندهای خطرناک در آن جمع‌آوری شدند زندگی می‌کنند. از DEA برای انتخاب مکانهایی با اولویت بالا در CPLEX استفاده می شود. برای حل مسئله از الگوریتم شبیه سازی تبرید در مطالعه موردی تهران استفاده شده است. یافته های ما کارآیی روش پیشنهادی را تأیید می کند زیرا قادر است در یک زمان محاسباتی نسبتاً معقول، یک راه حل با کیفیت بالا پیدا کند.