وضعیت نشاط اجتماعی و عوامل موثر بر آن در شهر تهران*

نویسندگان

1 استادیار مطالعات زنان دانشگاه علامه طباطبائی

2 کارشناس ارشد رفاه اجتماعی دانشگاه علامه طباطبائی

3 استاد جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبائی

doi
10.22054/qjsd.2025.80317.2594
چکیده

مقاله حاضر با هدف بررسی نشاط اجتماعی و عوامل موثر بر آن، انجام گردیده است. در این مطالعه برای توصیف و تبیین نشاط اجتماعی و عوامل موثر بر آن، از تئوری‌های همبستگی دورکیم، برابری آدامز، نیاز مازلو، حمایت ساراسون، اعتماد زیمل و نظریات اسلامی بوعلی سینا استفاده شده است. روش تحقیق، پیمایشی و جامعه آماری کلیه افراد ۱۸ سال به بالای شهر تهران در سال ۱۴۰۳ تشکیل می‌دهد و حجم نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران برابر با ۳۰۰ نفر برآورد گردید و شیوة نمونه‌گیری تصادفی ساده بوده است. تحلیل داده‌ها از طریق نرم افزار spss 24 و آزمون‌های همبستگی پیرسون، f و رگرسیون صورت گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که تمام مولفه‌های سرمایه اجتماعی، روابط خانوادگی، حمایت خانوادگی، طبقه اجتماعی، رضایت شغلی و رفتارهای دینی بر نشاط اجتماعی تاثیرگذار هستند و تنها مولفه‌های میزان تحصیلات و وضعیت تأهل بر نشاط اجتماعی است که رابطة آماری معنادار را نشان نمی‌دهد.از دیرباز، دقیق از زمان آغاز تمدن انسانی، نشاط ، یک نیاز اساسی در تمام فرهنگ‌ها به شمار می‌رفت؛ لیکن با وجود درک متفاوت این مقوله در طول تاریخ، تلاش‌هایی برای تعریف و فهم آن صورت گرفت. برخی معتقدند که نشاط یعنی رضایت از زندگی، نبود عاطفه منفی و وجود عاطفه مثبت است که نوعی دوری از احساس اندوه و افسردگی به شمار می‌آید؛