کاربرد فرایند تحلیل سلسله مراتبی و سیستم اطلاعات جغرافیایی در ارزیابی توان اراضی حوزه آبخیز بابلرود برای مرتع داری

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

2 استادیار، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

doi
10.22092/ijrdr.2013.2986
چکیده

تعیین توان اراضی به­منظور استفاده بهینه از سرزمین و جلوگیری از تخریب در اثر استفاده نامناسب از اراضی گامی مؤثر در راهبرد توسعه پایدار است. با توجه به اهمیت موضوع، در این مطالعه به ارزیابی توان اکولوژیک حوضه آبخیز بابلرود جهت کاربری مرتع­داری با استفاده از روش فرایند تحلیل سلسله مراتبی و سامانه اطلاعات جغرافیایی پرداخته شد. به این ترتیب که ابتدا سلسله مراتب فرایند ارزیابی تشکیل شد و وزن معیارها و شاخصها بدست­آمد. سپس شاخصها به نقشه تبدیل شدند و در نهایت با تکنیک ترکیب وزنی خطی (WLC) در محیط GIS نقشه نهایی توان مرتع­داری منطقه تهیه شد، که براساس آن نتایج نشان داد که 94/78 درصد از سطح منطقه برای مرتع­داری فاقد توان است و به­ترتیب 21/1، 02/13، 7/6 و 13/0 درصد از سطح منطقه مورد مطالعه دارای توان درجه یک، دو، سه و چهار می­باشد.