فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

روسازی‌های بتنی معمولا برای دوره‌های بهره برداری 30 تا 50 سال طراحی ‌می‌شوند و در طول این مدت‌‌، تحت تاثیر فاکتورهای آب و هوایی مختلف قرار ‌می‌گیرند‌‌. این پژوهش بر روی مطالعه‌ درخصوص این موضوع متمرکز شده است که ضخامت دال طراحی شده برای روسازی‌های بتنی به روش مکمل آشتو 1998‌‌، به چه میزان به هریک از عوامل اقلیمی حساسیت نشان ‌می‌دهد و چگونه ‌می‌توان نقشه کشور ایران را بر اساس میزان تاثیر عوامل اقلیمی هر منطقه بر طراحی ضخامت رویه بتنی‌‌، ‌درجه‌بندی نمود‌‌؛ این پهنه بندی در برآورد ضخامت لازم برای روسازی‌های بتنی هر منطقه و همچنین در پیش بینی آسیب‌های وابسته به ضخامت دال در روسازی‌های بتنی‌‌، موثر خواهد بود‌‌. بدین منظور یک مقطع نمونه از روسازی بتنی ساده درزدار JPCP(به عنوان پرکاربردترین روسازی بتنی) برای تحلیل انتخاب شد و حساسیت ضخامت دال بدست آمده از روش طراحی مکمل آشتو 1998 به هر یک از متغیرهای اقلیمی از قبیل دمای هوا‌‌، سرعت باد و میزان بارش‌‌، با استفاده از شاخص حساسیت نرمال مورد ارزیابی قرار گرفت و آنگاه پهنای اقلیمی کشور ایران با استفاده از نتایج به دست آمده‌‌، ‌درجه‌بندی گردید‌‌. نتایج حاصله نشان داد که در قلمرو عوامل اقلیمی مورد بررسی‌‌، آنچه باعث افزایش ضخامتِ دالِ طراحی در نرم افزار ‌می‌گردد‌‌، افزایش دما‌‌، افزایش سرعت باد و کاهش بارندگی سالانه ‌می‌باشد‌‌؛ سهم میانگین سالیانه دما در میان این سه فاکتور‌‌، برابر با %87‌‌، سهم میانگین سالانه باد %12 و سهم میانگین سالیانه بارندگی برابر با %1 برآورد گردید‌‌. دامنه تغییرات ضخامت دال طراحی بدست آمده نسبت به شرایط مبنا در قلمرو شرایط اقلیمی ایران‌‌، از حدود %11 افزایش مربوط به شهر بندرعباس‌‌، تا حدود %5 کاهش مربوط به شهرکرد در نوسان ‌می‌باشد‌‌.