فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

محیط مداس و برنامه­های آموزشی آنها از مهمترین سازوکارهای موجود به منظور افزایش سازگای فرهنگی دانش­آموزان مهاجر قلمداد می­شود. برای این منظور در مطالعه پیش­رو تلاش شده است که سازگاری دانش­آموزان مهاجر افغانستانی بررسی و تبیین شود. داده­های تحقیق حاضر از پیمایشی که در شهر شیراز انجام و در آن تعداد 380 نفر از دانش­آموزان 13 تا 18 ساله افغانستانی با روش نمونه­گیری خوشه­ای چندمرحله­ای و پرسشنامۀ ساخت­یافته پیمایش شدند اقتباس شده است. یافته‌ها نشان داد که بین متغیر سازگاری و متغیرهای تبعیض، رضایت­مندی، احساس تعلق به ایران، پذیرش جامعۀ میزبان، تأکید والدین بر فرهنگ بومی، هویت ملی و محل تولد مادر، رابطۀ معنی‌داری وجود دارد. نتایج مدل رگرسیونی نیز نشان داد که متغیرهای تأکید والدین بر فرهنگ بومی، هویت ملی، احساس تعلق به ایران، رضایت‌مندی و محل تولد مادر، تعیین‌کننده‌های اصلی سازگاری هستند. بر اساس یافته­های تحقیق حاضر، می­توان نتیجه گرفت که تلاش در راستای کاهش تبعیض در محیط مدرسه و نیز اجرای برنامه­های آموزشی، به‌منظور آشنایی بیشتر با فرهنگ جامعه میزبان و نیز تعامل بیشتر مهاجران با گروه‌های غیرمهاجر می­تواند سازگاری بالاتر مهاجران را به­دنبال داشته باشد.