بررسی خصوصیات بتن آسفالتی بازیافتی حاوی نانوسیلیس و جوان کننده روغن موتور ضایعاتی و روغن خوراکی ضایعاتی

نویسندگان

1 دانشیار گروه مهندسی عمران، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

doi
10.22034/tri.2023.379417.3116
چکیده

اخیرا، استفاده از آسفالت بازیافتی که در آن از مواد ضایعاتی استفاده می‌گردد به دلیل سازگاری با محیط زیست و اقتصادی بودن مورد توجه قرار گرفته است. با این حال چالش‌هایی در ارتباط با عملکرد این نوع مصالح وجود دارد. در این تحقیق، تاثیر استفاده از نانوسیلیس در رفتار آسفالت بازیافتی که فاقد جوان کننده بوده و همچنین با دو نوع روغن ضایعاتی جوانسازی شده بررسی شده است. قیر بکر با 5% نانوسیلیس اصلاح شده و در آسفالت بازیافتی که حاوی 60% خرده آسفالت ضایعاتی است به کار رفته است. مخلوط حاصل بدون استفاده از جوان کننده و جوانسازی شده با درصد ثابتی از روغن خوراکی و موتور ضایعاتی تحت آزمایش‌های مقاومت کششی غیر مستقیم در حالت خشک و مرطوب، خزش دینامیکی و خستگی تحت تنش ثابت قرار گرفته‌اند و عملکرد آنها با یکدیگر و با مخلوط کنترل که در آن از مصالح سنگی و قیر بکر استفاده شده مقایسه شده‌ است. آزمایشات مذکور در دو حالت پیر نشده و بعد از اعمال پیرشدگی بلند مدت انجام گرفته‌اند تا تاثیر پیرشدگی بر آنها نیز مطالعه گردد. نتایج آزمایش‌ها بیانگر این است که جایگزینی مصالح سنگی با خرده آسفالت ضایعاتی باعث افزایش مقاومت کششی، مقاومت خزشی، مقاومت به خستگی و افزایش حساسیت رطوبتی می‌گردد. همچنین، نتایج نشان می‌دهند که افزودن نانوسیلیس باعث افزایش مقاومت کششی در حالت خشک و مرطوب، مقاومت به آسیب رطوبتی، خزش و خستگی می‌شود. نانوسیلیس مقاومت به پیرشدگی آسفالت بازیافتی را نیز افزایش می‌دهد. از دیگر نتایج این مطالعه این است که روغنهای ضایعاتی باعث کاهش حساسیت رطوبتی می‌گردند و این تاثیر برای روغن خوراکی ضایعاتی بیشتر از روغن موتور ضایعاتی می‌باشد. همچنین، تاثیر پیرشدگی بر روی خواص مخلوطی که با روغن خوراکی جوانسازی شده است بیشتر از آن برای مخلوطی است که با روغن موتور ضایعاتی جوانسازی شده است.