آنالیز حساسیت روسازی بتنی JPCP به چرخههای ذوب و انجماد
نویسندگان
1 دانشپژوه دکتری، گروه مهندسی عمران، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2022.353425.3070چکیده
سیکلهای ذوب و انجماد، ازجمله مهمترین فاکتورهای اقلیمی هستند که خصوصیات مکانیکی بتنهای روسازی را تغییر داده، در ایجاد ترکها نقش بسزایی داشته و مکانیزم رشد ترکها را نیز تحت تاثیر قرار میدهند. آسیبهای روسازی بتنی ناشی از عوامل محیطی شامل نوسانات روزانه و فصلی در پروفیلهای رطوبت و دما، تغییر در سطح آبهای زیرزمینی، بارش/نفوذ، چرخههای ذوب و انجماد و دیگر عوامل خارجی، به صورتی کاملاً جامع در روش طراحی مکانیستیک-تجربی، مدلبندی شدهاند. اثرات ذوب و انجماد، در لایههای زیرین تجربه میشود اما در نهایت موجب آسیبدیدگی سطح روسازی میگردد. در راستای آنالیزحساسیت روسازی بتنی به چرخههای ذوب و انجماد، در این پژوهش، حساسیت مدول ارتجاعی، مصالح اساس در مقابل این چرخهها و همچنین در مقابل سطح آبهای زیرزمینی، با استفاده از مدل پیشرفته یکپارچهسازی عوامل محیطی مورد تحلیل واقع شد؛ بدین منظور، ابتدا نوسانات فاکتورهای تعدیلِ مدول(F_env)، در مقابلِ متغیرهای مختلف نظیرِ مشخصات فنی مصالح اساس، تعداد روزهای سپری شده از زمان ذوب یخ، عمق سفره آب زیرزمینی و درجه اشباع مصالح، محاسبه شد؛ سپس حساسیت مدول ارتجاعی لایه اساس به تغییر فاکتورهای تعدیل، مورد ارزیابی قرار گرفت و آنگاه با استفاده از شاخص حساسیت نرمال، تغییر در پتانسیل آسیبپذیریِ این نوع روسازی، آنالیز گردید. نتایج حاصله، پتانسیلِ آسیبپذیریِ رویههای بتنی ساده درزدار (از لحاظ پلکانیشدن، ترکخوردگی و ناهمواری) در مقابل چرخههای ذوب و انجماد را «فوقالعاده حساس» نشان داد.