آنالیز حساسیت روسازی بتنی JPCP به چرخه‌های ذوب و انجماد

نویسندگان

1 دانش‌پژوه دکتری، گروه مهندسی عمران، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

doi
10.22034/tri.2022.353425.3070
چکیده

سیکل­های ذوب و انجماد، ازجمله مهم­ترین فاکتورهای اقلیمی هستند که خصوصیات مکانیکی بتن­های روسازی را تغییر داده، در ایجاد ترک­ها نقش بسزایی داشته و مکانیزم رشد ترک­ها را نیز تحت تاثیر قرار می­دهند. آسیب­های روسازی بتنی ناشی از عوامل محیطی شامل نوسانات روزانه و فصلی در پروفیل­های رطوبت و دما، تغییر در سطح آب­های زیرزمینی، بارش/نفوذ، چرخه­های ذوب و انجماد و دیگر عوامل خارجی، به صورتی کاملاً جامع در روش طراحی مکانیستیک-تجربی، مدل­بندی شده­اند. اثرات ذوب و انجماد، در لایه­های زیرین تجربه می­شود اما در نهایت موجب آسیب­دیدگی سطح روسازی می­گردد. در راستای آنالیزحساسیت روسازی بتنی به چرخه­های ذوب و انجماد، در این پژوهش، حساسیت مدول ارتجاعی، مصالح اساس در مقابل این چرخه­ها و همچنین در مقابل سطح آبهای زیرزمینی، با استفاده از مدل پیشرفته یکپارچه­سازی عوامل محیطی مورد تحلیل واقع شد؛ بدین منظور، ابتدا نوسانات فاکتورهای تعدیلِ مدول(F_env)،  در مقابلِ متغیرهای مختلف نظیرِ مشخصات فنی مصالح اساس، تعداد روزهای سپری شده از زمان ذوب یخ، عمق سفره آب زیرزمینی و درجه اشباع مصالح، محاسبه شد؛ سپس حساسیت مدول ارتجاعی لایه اساس به تغییر فاکتورهای تعدیل، مورد ارزیابی قرار گرفت و آنگاه با استفاده از شاخص حساسیت نرمال، تغییر در پتانسیل آسیب­پذیریِ این نوع روسازی، آنالیز گردید. نتایج حاصله، پتانسیلِ آسیب­پذیریِ رویه­های بتنی ساده درزدار (از لحاظ پلکانی­شدن، ترک­خوردگی و ناهمواری) در مقابل چرخه­های ذوب و انجماد را «فوق­العاده حساس» نشان داد.