فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شیار شدگی یکی از منابع اصلی خرابی در روسازی­های آسفالتی است و به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است زیرابر هزینه­های ایمنی و نگهداری تأثیر می­گذارد. برای کاهش این خرابی، انتخاب قیر کافی و سنگدانه­ها و تعادل مناسب بین آنها عناصر کلیدی است. این پژوهش هفت قیر (2 قیر پایه، 3 قیر اصلاح شده با پلیمر و 2 قیر لاستیکی) و مخلوط­های آسفالتی با درجه بندی­های مختلف (مخلوط­های آسفالتی با درجه بندی متراکم 19 میلی­متر و مخلوط آسفالت با درجه­بندی باز 12.5 میلی متری) را تجزیه و تحلیل کرد. قیر از نظر رئولوژی با استفاده از یک رئومتر برشی دینامیکی (۱DSR) و یک رئومتر تیر خمشی (BBR۲) برای به دست آوردن درجه حرارت با عملکرد بالا و پایین ۳(PG) مورد ارزیابی قرار گرفتند. علاوه بر این، آزمایش‌های خزش و بازیابی تنش چندگانه (۴MSCR) برای تجزیه و تحلیل پتانسیل شیار شدگی مواد در دماهای مختلف انجام شد. برای ارزیابی اثر اسکلت معدنی بر روی مخلوط‌های آسفالتی، آزمایش شیار جای چرخ انجام شد. قیرهای اصلاح شده با پلیمر (۵PMBs) و مخلوط‌های آسفالتی تولید شده با آنها، مقاوم‌ترین در برابر تغییر شکل دائمی با مقادیر کم عمق شیار (2.5٪) بودند. به طور کلی، مخلوط­های درجه بندی شده با دانه­بندی باز مقاومت بهتری نسبت به مخلوط­های دانه بندی متراکم داشتند. با این حال، این مقایسه به نوع قیر بستگی دارد. روابط بین پارامترهای قیر و مخلوط نیز پیشنهاد شد و آنها رابطه خوبی را بین انطباق خزش غیرقابل بازیافت قیرها (Jnr) و عمق شیار مخلوط‌های متراکم (R2 = 0.81) نشان دادند.  با این حال، هیچ رابطه معنی داری برای مخلوط­های درجه بندی شده با فاصله (R2 = 0.52) یافت نشد.