بررسی عوامل مؤثر بر میزان طلاق استانهای ایران با استفاده از مدل تحلیل مسیر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جمعیت شناسی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات.
2 استادیار جمعیت شناسی و عضو هیات علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه یزد
3 دانشیار جامعهشناسی، دانشگاه تهران
4 دکترای آمار زیستی، استادیار دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
این مطالعه با هدف بررسی تأثیر علّی متغیرهای جمعیتشناختی، اقتصادی و اجتماعی بر میزان خام طلاق استانهای ایران انجام شد. در این مطالعه، به تحلیل ثانویه دادههای سرشماری عمومی نفوس و مسکن سالهای 1390 و 1395، آمارگیری نیروی کار سالهای 1397-1390، آمارگیری از هزینه و درآمد خانوارهای شهری 1396-1390 و آمارهای ازدواج و طلاق سازمان ثبت احوال کشور با استفاده از روش تحلیل مسیر پرداخته شده است. در این پژوهش، 23 متغیر مورد بررسی قرار گرفت که از میان آنها تعداد شش متغیر شامل نسبت شهرنشینی، میزان باروری کل، نسبت جنسی، میانگین درآمد خانوارهای شهری، نسبت زنان متأهل دارای تحصیلات عالی و ضریب جینی یک سال قبل، معنیدار شد. بیشترین اثر مستقیم، مربوط به متغیر درآمد خانوارهای شهری، سپس میزان باروری کل و سهم زنان متأهل با تحصیلات عالی در جهت منفی است. علاوه بر آن، نسبت شهرنشینی، نسبت جنسی و سهم زنان متأهل با تحصیلات عالی، اثر غیرمستقیم بر میزان خام طلاق دارند. به این ترتیب، تغییرات میزان خام طلاق استانهای کشور با تغییرات متغیرهای نامبرده، قابل تبیین است و میتواند تاحدودی تفاوتهای استانی طلاق را توضیح دهد.