ورود به دانشگاه، توسعه اجتماعی و کاهش تمایل خودکشی در دختران دانشجوی ایلامی
نویسندگان
1 استادیار جامعه شناسی توسعه روستایی دانشگاه علامه طباطبایی
2 استادیار جامعه شناسی علامه طباطبایی
3 کارشناسی ارشد جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22054/qjsd.2023.75382.2517چکیده
با توجه به تداوم مسأله خودکشی زنان در ایلام در سالهای گذشته، مقاله حاضر درصدد است به متغیر ورود به دانشگاه و نقش آن در کاهش تمایل خودکشی دختران ایلامی بپردازد. از رهیافتهای نظری فشار اجتماعی، توسعه انسانی و جنسیتی و بازاندیشی هویتی برای تدوین فرضیهها استفاده بعمل آمده است. پژوهش حاضر پیمایش است، جامعه آماری این پژوهش را دختران دانشجوی ایلامی تشکیل میدهند و حجم نمونه باتوجه به جامعه نامحدود، براساس فرمول کوکران 384 نفر محاسبه شده است. گردآوری داهها در به دلیل شرایط کرونایی در بازه زمانی نیمسال دوم سال 1399 از طریق پرسشنامه آنلاین انجام شده و دادهها با استفاده از نرمافزارهای س پی اس اس و لیزرل تحلیل شدهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که ورود به دانشگاه از طریق افزایش دسترسی به فرصتهای برابر و شاخصهای توسعه انسانی؛ کاهش فشار اجتماعی و بازاندیشی دختران در هویت جنسیتی خود بر کاهش افکار خودکشی دختران ایلامی تاثیر گذاشته است. باتوجه به یافتهها پیوند دانشگاه (بویژه رشتههای مرتبط) و جامعه بویژه با زنانِ در معرض آسیب، استفاده از دانشگاه به عنوان اتاق فکر برای تدوین دستورالعمل و یا کاربست اجتماعی- فرهنگی مداخلات کاهش خودکشی و افزایش توانمندی زنان و دختران توسط سازمانهای متولی و بازیگران طرحهای پیشگیری از خودکشی از جمله پیشنهادات پژوهش برای کاهش مساله خودکشی در ایران است.
