ارزیابی اثر دوده سیلیس بر مشخصات نفوذ پذیری روسازی‌های بتنی حاوی الیاف

نویسندگان

1 استاد، گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

2 دانشیار، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

doi
10.22034/tri.2023.384568.3132
چکیده

بهبود مشخصات مقاومتی و نفوذ پذیری مخلوط‌های بتنی مورد استفاده در روسازی‌های بتنی به منظور افزایش عملکرد و دوام این روسازی‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است. در این میان، استفاده از مواد نوین به جهت بهبود این خصوصیات در روسازی‌های بتنی اهمیت می‌یابد. مواد افزودنی دوده سیلیس و الیاف ماکرو پلی پروپیلن از انواع مواد نوین در صنعت روسازی هستند. تحقیق حاضر به ارزیابی اثر دوده سیلیس بر مشخصات مقاومتی و نفوذ پذیری روسازی‌های بتنی هوادار حاوی الیاف ماکرو پلی پروپیلن در مقادیر مصرف مختلف پرداخته است. در همین راستا، دوده سیلیس در مقادیر مصرف 5 و 7.5 درصد و الیاف ماکرو پلی پروپیلن در مقادیر مصرف 0.9 و 1.8 کیلوگرم بر متر مکعب به مخلوط بتنی شاهد اضافه گردید. همچنین خصوصیات مقاومتی شامل مقاومت فشاری، کششی دو نیم شدن و خمشی و خصوصیات نفوذ پذیری شامل جذب آب و عمق نفوذ پذیری تحت فشار مخلوط‌های بتنی مطابق با روش‌های استاندارد ارزیابی شده است. نتایج حاکی از آن بود که دوده سیلیس باعث تغییر چشمگیر خصوصیات مقاومتی و نفوذ پذیری مخلوط‌های بتنی حاوی الیاف می‌گردد. با افزودن دوده سیلیس، مقاومت فشاری، کششی دو نیم شدن و خمشی بتن به ترتیب حداکثر تا میزان 44، 54 و 27 درصد افزایش یافت. همچنین دوده سیلیس باعث کاهش میزان جذب آب و عمق نفوذ پذیری حداکثر تا میزان 12 و 48 درصد گردید. میزان مصرف دوده سیلیس نیز تاثیر چشمگیری بر تغییر رفتار مقاومتی و نفوذ پذیری روسازی بتنی داشت. مشاهده گردید در بین خصوصیات مقاومتی، دوده سیلیس بیشترین تاثیر را بر مقاومت کششی دو نیم شدن و در بین خصوصیات نفوذ پذیری آن، بیشترین تاثیر را بر عمق نفوذ پذیری بتن داشته است. بعلاوه تغییر مقاومت فشاری بیشتر از مقاومت خمشی روسازی بتنی شده است.