طراحی مدل پایداری اجتماعی- فرهنگی توسعه دریامحور سواحل مُکران
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.
3 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، ایران.
doi
10.22054/qjsd.2023.71088.2428چکیده
استراتژیهای توسعه، بدون در نظر داشتن ابعاد انسانی، اجتماعی و زیستمحیطی آن، پویاییهایی را ایجاد میکند که به موجب آن عوامل اصلی توسعهیافتگی به جای آن که به عنوان پیشرو برای فرآیند توسعه عمل کنند، با تأخیرهای زمانی در مقابل توسعه قرار میگیرند. هدف این پژوهش طراحی مدل پایداری اجتماعی-فرهنگی توسعه دریامحور سواحل مَکُران مبتنی بر روش کیفی دادهبنیاد است. نمونه آماری این پژوهش شامل 18 نفر از خبرگانی است که در حوزه پایداری اجتماعی- فرهنگی دارای دانش کافی و تجربه عملی هستند. نمونهگیری ابتدا به صورت هدفمند و تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت. در نتیجه مقوله هستهای با عنوان توسعه اجتماعمحور مشارکتی ظاهر گردید. یافتههای پژوهش بر اساس مدل پارادایمی در پنج محور (شرایط علی، شرایط مداخلهگر و شرایط زمینهای، راهبردها و پیامدها) قرار گرفت. نتایج نشان میدهد همراهی نکردن جامعه محلی با توسعه، شرایط نامناسب اشتغال و درآمد، فقر و معیشت نامطلوب جامعه محلی، محرومیت جامعه محلی از امکانات مناسب، بازنمایی منفی رسانهها از هویت بلوچ، نقشآفرینی گروههای مرجع محلی در منفیسازی نگرش جامعه محلی نسبت به اهداف توسعه و بیاعتمادی جامعه محلی نسبت به اهداف توسعه از عوامل مؤثر بر پایداری اجتماعی-فرهنگی توسعه دریامحور سواحل مَکُران است. در ضمن پایداری اجتماعی-فرهنگی توسعه دریامحور سواحل مَکُران موجب پیامدهایی مانند توسعه اجتماعی منطقه، کاهش فقر و محرومیت منطقه، ارتقای سطح اعتماد در جامعه محلی، ارتقای هوش فرهنگی در جامعه محلی است.
