بررسی آسیبپذیری خانوادههای ایرانی براساس متغیرهای اجتماعی و جمعیتشناختی
نویسندگان
1 گروه آموزش علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2 رئیس جهاد دانشگاهی علامه طباطبایی
doi
10.22054/qjsd.2024.69817.2405چکیده
مطالعۀ حاضر درصدد است تا میزان آسیبپذیری خانوادههای ایرانی را در ابعاد مختلفِ روانشناختی، اقتصادی و اجتماعی-فرهنگی مورد بررسی و تحلیل قرار دهد. جهت دستیابی به هدف مزبور از روش تحلیل ثانویه دادههای پیمایش ملی خانواده بهره گرفته است. یافتههای تحقیق نشان داد که از میان متغیرهای زمینهای مورد بررسی تنها متغیر وضعیت تأهل با میزان آسیبپذیری همبستگی معنادار نداشته و سایر متغیرهای تحقیق (سن، سطح تحصیلات و جنسیت) با متغیر وابسته تحقیق همبسته بودهاند. به طوری که از نظر میزان آسیبپذیری (کل و ابعاد سهگانه) پاسخگویان، بیشترین فراوانی در بین کسانی با سطح تحصیلات دیپلم، گروه سنی 49-30 ساله و زنان (در بعد روانشناختی) تعلق داشت. از نظر شیوۀ تربیت فرزندان نیز شیوۀ تربیتی میانۀ مستبدانه و غیرمستبدانه بیشترین میزان آسیبپذیری اقتصادی و روان-شناختی و شیوۀ کاملاً مستبدانه کمترین میزان را به خود اختصاص داده بود. کمترین میزان آسیبپذیری اقتصادی مربوط به خانوادههای دارای 5 فرزند و بیشتر و کمترین میزان نیز به خانوادههای صاحب دو فرزند و کمتر تعلق داشت. کمترین میزان آسیبپذیری کل و ابعاد آن به کسانی با نگرش کاملاً منفی به طلاق اختصاص داشت. در نهایت وجود رابطه معنادار بین تمامی زیرشاخصهای شیوههای حل تعارض به جز شیوۀ مراجعه به مشاور با متغیر وابسته اثبات شد.