مقایسه ترکیب گیاهی تحت سه شدت بهره برداری در مراتع پارک ملی خَبْر و مناطق همجوار
نویسندگان
1 استاد، دانشکده مرتع و آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 استاد، دانشکده مرتع و آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
3 کارشناس ارشد مرتع داری، اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری منطقه جیرفت و کهنوج
4 کارشناس ارشد مرتع داری، دانشکده مرتع و آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22092/ijrdr.2012.3079چکیده
یکی از مهمترین عوامل مؤثر در مدیریت بهرهبرداری از مراتع، شناخت از ترکیب گیاهی آن میباشد. بهرهبرداری غیراصولی از مراتع و عدم توجه به توان اکولوژیکی رویشگاههای مرتعی در بهره از این اراضی، عمدهترین دلایل تخریب مراتع میباشد. در این تحقیق ترکیب فلورستیکی و پوشش تاجی در مناطق مرجع (قرق)، کلید (با چرای متوسط) و بحرانی (با چرای مفرط) بررسی و سه منطقه با یکدیگر مقایسه گردید. برای رتبهبندی درصد پوشش گیاهی با استفاده از روش وان در مارل پلاتهای 5/1×2 متری و برای شمارش تعداد گونه پلاتهای 5/0×1 متری به روش سیستماتیک- تصادفی، در سه منطقة انتخاب شدة مرجع، کلید و بحرانی انداخته شد. طبق نتایج بدستآمده فرم بیولوژیکی غالب از رابطه: تروفیت > همیکریپتوفیت > کاموفیت > ژئوفیت > فانروفیت، فرم رویشی غالب از رابطه: علفی > بوتهای > گراس > درختچهای و رتبهبندی پوشش گیاهی بر اساس تاجپوشش از رابطة: مرجع > کلید > بحرانی، پیروی مینماید. در منطقه بحرانی بهعلت چرای مفرط و خارج از فصل، تاج پوشش گیاهی بهشدت کاهش یافت و از میزان خوشخوراکی گیاهان کاسته شد.