آثار شیوع کووید‌19 بر وضعیت شغلی در شهر مشهد: یک تحلیل اقتصادی اجتماعی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد، ایران

2 گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 رشته اقتصاد، دانشکده اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد ایران.

doi
10.22054/qjsd.2023.67907.2356
چکیده

شناسایی متغیرهای تاثیر‌پذیر از بحران همه‌گیری کووید19 می‌تواند به سیاست‌گذاری در جهت تقویت و پایداری بیش‌تر جامعه در بحران‌های مشابه کمک نماید. با توجه به این‌که عوامل اجتماعی و اقتصادی می‌توانند تشدید‌کننده بحران نیز باشند بنابراین شناسایی آنها در کنترل بحران‌های مشابه ضروری است. در مقاله حاضر با استفاده از مدل رگرسیون پروبیت تاثیر عوامل جمعیت شناختی و چند متغیر دیگر اقتصادی اجتماعی از قبیل طبقه درآمدی، موقعیت اقتصادی- اجتماعی و دریافت وام بر وضعیت شغلی بعد از دوران کرونا نسبت به قبل از آن در مشهد مورد سنجش قرار گرفت. داده ها در این مقاله به روش پرسشنامه‌ای که بالغ بر 1093 پرسشنامه می‌باشد به صورت آنلاین جمع-آوری گردید. نتایج حاکی است که دریافت‌کنندگان وام و کمک‌های مالی، مستاجرین و افراد پایین‌ترین طبقه درآمدی وضعیت شغلی بدتری را تجربه کرده‌اند. با افزایش تحصیلات، میزان تاثیر کرونا کمتر شده است. افراد با موقعیت اقتصادی اجتماعی پایین‌تر، وضعیت شغلی بدتری را تجربه نموده‌اند. مردان نسبت به زنان شغل خود را بیشتر از دست داده‌اند همچنین مشاغل غیر مزد و حقوق بگیر و افراد شاغل در بخش خصوصی بیش‌ترین آسیب شغلی را در دوران کووید19 پذیرفته‌اند. نتایج نشان می‌دهد که با حمایت از اقشار با درآمد پایین و همچنین سرمایه‌گذاری بیش‌تر در آموزش و ارتقاء سطح تحصیلات و حمایت بیش‌تر دولت و دیگر نهادهای حمایتی از افراد طبقه پایین درآمدی می-توان از زیان‌های ناشی از کرونا کاست