بررسی الگوی تصادفات در وضعیت مه گرفتگی و عوامل مرتبط با آن در شمال ایران در سالهای 1393-1397.
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، انستیتو تروما، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران
2 دانش آموخته دکترا، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران
3 مربی، دانشکده پرستاری و مامایی لنگرود، رشت، ایران
4 دانشآموخته کارشناسی ارشد، مرکز تحقیقات تروما جادهای، انستیتو تروما، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران
doi
10.22034/tri.2023.355442.3076چکیده
شرایط اقلیمی همواره تاثیر بسیاری بر روی کیفیت رانندگی و بالتبع خسارت، جراحت و مرگ و میر حوادث ترافیکی میگذارد، در این بین شرایط، مه گرفتگی به علت وقوع ناگهانی و کاهش دید رانندگان به عنوان شرایط جوی مخاطرهآمیز نیاز به بررسی و مطالعه بیشتر دارد. هدف تعیین الگوی تصادفات در وضعیت مه گرفتگی و تعیین ارتباط عوامل مربوط به راننده، جاده و تصادف با آسیب در استان گیلان در سالهای 1393-1397 بود. در این مطالعه توصیفی- تحلیلی گذشتهنگر، تمام حوادث ترافیکی بوقوع پیوسته در سالهای 1393 تا 1397 در استان گیلان در وضعیت مه تحت بررسی قرار گرفته و کلیه دادهها وارد نرمافزار STATA شدند و تخمین زننده سری زمانی بهصورت مدل رگرسیونی چند متغیره برای وجود و یا عدم وجود رابطه بین متغیرهای مطالعه مورد استفاده قرار گرفت. در هوای مه آلود میزان مرگ و میر حوادث ترافیکی به طور معنیداری بیشتر از سایر وضعیتهای آب و هوایی بود( 471/1 = IRR). با افزایش سن احتمال مرگ و میر در مه کاهش و در رانندگان زن احتمال مرگ به طور چشمگیری افزایش یافته بود(001/0=p). بیشترین تصادفات در هوای مه آلود به ترتیب در ماههای دی 0.000p =، بهمن 001/0p = و آبان 012/0p = بود ولی در ماههای خرداد، تیر، مرداد و شهریور تصادف در هوای مه آلود به طور معنیداری کمتر بود. با توجه به این امر که در وضعیت مه میزان مرگ و میر به طور معنیداری بیشتر از سایر وضعیتهای آب و هوایی بود، هشدار و اطلاع رسانی به عموم مردم ضروری است. ضمنا در برنامههای آموزشی ترافیکی، رانندگان زن و رانندگان کم سن، باید به عنوان گروه هدف برنامهها قرار گیرند. به علاوه، مداخلات پیشگیرانه باید بیشتر در ماههای آبان، دی و بهمن و درشهرستانهای انزلی و رشت انجام شود.