فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

حساسیت رطوبتی از خرابی‌های مهم روسازی‌های آسفالتی است که در اثر جدایی پیوند بین قیر و مصالح سنگی در محل اتصال آن‌ها توسط اثر آب ایجاد می شود. یکی از راه‌های موجود برای افزایش مقاومت در برابر خرابی های ناشی از رطوبت، استفاده از افزودنی‌ها است. در این پژوهش، اثر افزودنی کربن بلک یا دوده صنعتی به یک قیر خالص و مخلوطهای آسفالتی متخلخل و آسفالت ماستیک درشت دانه (SMA) ساخته شده با آن از نظر حساسیت رطوبتی مورد بررسی قرار گرفته است. مقادیر0، 4، 8، 12 و 16% (نسبت به وزن قیر) از کربن بلک به قیر افزوده شده و آزمایشهای درجه نفوذ، نقطه نرمی و درجه انگمی و اجزای انرژی آزاد سطحی قیر و مقاومت کششی در حالت خشک و مرطوب مخلوطهای آسفالتی مورد ارزیابی قرار گرفته اند. مکانیزم اثر افزودنی کربن بلک بر میزان افزایش مقاومت در برابر خرابی های ناشی از رطوبت با استفاده از روش‌های انرژی آزاد سطحی و مقایسه آن با نتایج آزمایش مقاومت کششی بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که میزان درجه نفوذ و درجه انگمی قیر تا 8% کاهش و بعد از آن افزایش می یابد. نقطه نرمی قیر نیز تا 8% افزایش و بعد از آن کاهش می یابد. مولفه های انرژی آزاد سطحی قیر نیز نشان می دهد که افزودن کربن بلک تا 8% انرژی سطحی کل افزایش و بعد از آن کاهش می یابد. همچنین، مقاومت کششی در حالت خشک و مرطوب آسفالت متخلخل تا 8% کربن بلک افزایش و بعد از آن کاهش می یابد. نسبت مقاومت کششی مخلوطهای آسفالتی نیز تا 8% افزودنی کربن بلک افزایش و بعد از آن کاهش می یابد. نتایج تحقیق همچنین مشخص می کند که همبستگی خوبی بین پارامترهای به دست آمده از انرژی سطحی و نتایج آزمایش حساسیت رطوبتی مخلوطهای آسفالتی با نسبت مقاومت کششی به دست می آید.