فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

روسازی‌ها سرمایه ملی کشورها محسوب می‌شوند که سالیانه بخش عمده‌ای از بودجه عمرانی سازمان‌های ذی‌ربط صرف طراحی، ساخت، تعمیر و نگهداری آن‌‌ها می‌شود. شیارشدگی ازجمله خرابی‌های سازه‌ای به شمار می‌آید که به‌صورت شیار فرورفته در مسیر چرخ وسایل نقلیه دیده می‌شود. توسعه شیارافتادگی باعث ایجاد ترک، به‌ویژه ترک پوست‌سوسماری ‌می‌شود و نهایتاً به گسیختگی کلی روسازی منجر می‌شود. قیر مصرفی در مخلوط‌های آسفالتی، بایستی دارای سختی کافی جهت مقابله با پدیده شیارشدگی و از سوی دیگر انعطاف‌پذیری لازم جهت اجتناب از ترک‌های حرارتی در دماهای پایین باشد. با توجه به اینکه قیرهای معمولی قابلیت تأمین چنین خاصیتی را ندارند، استفاده از اصلاح‌کننده‌هایی جهت بهبود خواص عملکردی قیرها، الزامی است. از جمله موادی که میتوان از آن به ‌عنوان فیلر در قیر مورد استفاده و آزمایش قرارداد، خاکستر پسماند زغال‌سنگ (CWP) است که در حجم‌های زیادی در اطراف معادن زغال‌سنگ و... مشاهده می‌شود. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی مقاومت شیارشدگی قیر حاوی خاکستر پسماند زغال‌سنگ با استفاده از دستگاه رئومتر برشی دینامیکی (DSR) است. در پژوهش حاضر، از قیر 70-60 به‌صورت خالص و همچنین قیر حاوی خاکستر پسماند زغال‌سنگ به میزان 3 و 6 درصد، استفاده‌ شده است و مقاومت مخلوط در برابر خرابی شیارشدگی با استفاده از دستگاه رئومتر برشی دینامیکی در دماهای (52، 58، 64 و 70 درجه سانتیگراد) و در فرکانس‌های 23/2 تا 100 هرتز مورد بررسی و آزمایش قرار گرفت. نتایج نشان داد که استفاده از خاکستر پسماند زغال‌سنگ به میزان 3 و 6 درصد، سبب افزایش قابل‌توجه مقاومت قیر در برابر خرابی شیارشدگی در دماهای بالا نسبت به قیر خالص می‌شود. بدین ترتیب، با استفاده بهینه از این ماده در مخلوط آسفالتی، علاوه بر کاهش عمق شیارشدگی، از انباشته شدن این مواد ضایعاتی در محیط زیست جلوگیری می‌گردد.