رابطه سرمایه فرهنگی با سبک زندگی سلامت محور (موردمطالعه: زنان بالای 20 تا 48سال شهر دامغان)

نویسندگان

1 مدرس دانشگاه- پژوهشگر اجتماعی- دبیر آموزش و پرورش

2 دانشیار مردم شناسی گروه علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور

3 کارشناس ارشد جامعه شناسی، پژوهشگر

doi
10.22054/qjsd.2023.68621.2373
چکیده

هدف نوشتار حاضر رابطه بین سرمایه فرهنگی با سبک زندگی سلامت‌محور است. ازنظر روش شناسی ،رویکرد کمی محور مبتنی بر شیوه پیمایش با تکیه بر ابزار پرسشنامه استاندارددر بین زنان 20 تا 48 ساله شهر دامغان به تعداد 400 نفر در قالب نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی ساده یافته‌ها جمع‌آوری شد.میزان آلفای کرونباخ سبک زندگی سلامت محور برابر (933/0) و سرمایه فرهنگی (800/0) و میزان روایی همگرایی متغیر وابسته (409/0) و متغیر مستقل برابر با (474/0) به‌دست‌آمده است و از روش های آمار توصیفی و استنباطی با تکیه بر نرم افزار SPSS یافته ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج حاکی از آن است که وضعیت میانگین متغیر ها در حد متوسطبه بالا بوده است.در بین ابعاد سبک زندگی سلامت محور(روابط بین فردی)و در بین ابعاد متغیر سرمایه فرهنگی (سرمایه ضابطه‌ای) اهمیت بیشتری داشته اند.بر اساس نتایج همبستگی پیرسون(571/0) رابطه بین متغیرهای اصلی متوسط، مثبت و معنادار بوده است و رابطه مفروض بین مولفه های سرمایه های عینیت یافته (452/0)و تجسم یافته(427/0) با متغیر وابسته معنی‌دار با شدت متوسط و رابطه مفروض مولفه سرمایه ضابطه مند (225/0) بامتغیر یادشده معنی دار با شدت ضعیف بوده است. بر اساس نتایج بتای رگرسیون بیشترین بتاها (سرمایه فرهنگی، سرمایه عینیت یافته، سرمایه تجسم‌یافته، سرمایه ضابطه‌مند و…) با مقدار ضریب همبستگی (527/0) توانسته اند در حدود 32 درصد از تغییرات متغیر سبک زندگی سلامت‌محور را تبیین کنند.