افزایش برگشت پذیری شبکه حمل ونقل ریلی با تکیه بر مکانیابی بهینه سازمان قطار نجات
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده مهندسی عمران و منابع زمین، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
یک سیستم ریلی برگشت پذیر قابلیت آن را دارد که در صورت افت عملکرد آن در اثر سانحه، طی زمان معقولی به حالت عملکرد عادی خود بازگردد. در این مقاله روشی برای افزایش برگشت پذیری شبکه ریلی از طریق مکانیابی بهینه سازمان قطار امداد و نجات به منظور بازگشایی سریع محور ریلی مسدود شده در اثر سانحه و نیز تخصیص آن به بلاک های ریلی آسیب پذیر شبکه ارائه شده است. بدین منظور، شاخص در معرض آسیب بودن برای تعیین آسیب پذیری هر بلاک ریلی بر حسب میزان اهمیت آن در عملکرد شبکه و سطح دسترسی آن به جاده به عنوان یک سیستم پشتیبان در امدادرسانی معرفی می گردد. با توجه به شرایط عملیاتی ویژه مساله، یک مدل برنامهریزی عددصحیح دوهدفه به منظور حداکثر کردن پوشش مشارکتی بلاک های آسیب پذیر شبکه و نیز حداقل نمودن زمان سفر امداد پیشنهاد شده است. برای حل این مدل از روش اپسیلون-محدودیت تقویت شده (AUGMECON) برای تعیین جواب های بهینه پارتو استفاده شده است. برای نشان دادن کاربرد واقعی متدولوژی ارائه شده در این مقاله، شبکه ریلی ایران به عنوان مطالعه موردی انتخاب و نتایج آن مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است.
