بازگشت به وطن یا ماندن جوانان افغانستانی در ایران
نویسندگان
1 استادیار جمعیتشناسی دانشگاه تهران و محقق موسسه مطالعات جمعیتی کشور
2 استاد جمعیتشناسی دانشگاه تهران و رئیس موسسه مطالعات جمعیتی کشور
doi
چکیده
مهاجرت بازگشتی موضوعی مهم اما کمتر مطالعه شده در مطالعات مهاجرتی است. مقاله پیشرو بهدنبال بررسی بازگشت به افغانستان یا ماندن در ایران و عوامل تعیینکننده آن در میان جوانان افغانستانی است. دادههای تحقیق با اجرای پیمایش نمونهای و به شیوه مصاحبه رو دررو با 620 جوان افغانستانی 29-15 ساله ساکن در شهرهای تهران و مشهد گردآوری شد. نتایج بیانگر تمایل و قصد پایین جوانان افغانستانی (بویژه نسل دوم مهاجران) به بازگشت به کشورشان و ماندگاری اکثر آنها در جامعه ایران بهویژه در برهه زمانی کوتاهمدت و میانمدت است. نتایج تحلیل چندمتغیره نشان داد عوامل مختلفی نظیر جنسیت، تحصیلات، وضعیت نسلی، پایگاه اقتصادی- اجتماعی خانوار، طول مدت اقامت خانواده در ایران، الگوهای سازگاری، رضایت اجتماعی، تجربه تبعیض، و بستر محلّهای و شهری بر گزینهها و استراتژیهای مختلف مهاجرتی جوانان افغانستانی تأثیرگذارند. بطور کلی از مقاله میتوان نتیجه گرفت که مهاجرت بازگشتی نه تنها تحتتأثیر عوامل فردی و جمعیتشناختی است، بلکه به شدّت تحتتأثیر عوامل و بسترهای زمینهای و ساختاری است.