تأثیرتحولات ساختار سنی جمعیت بر عرضه نیروی انسانی و وضع فعالیت اقتصادی در ایران و آیندهنگری آن تا افق1404
نویسندگان
1 دانشجوی دوره دکتری جمعیتشناسی دانشگاه تهران، عضو هیأت علمی مؤسسه مطالعات و مدیریت جامع و تخصصی جمعیت کشور.
doi
چکیده
ایران، همانند سایر کشورهای در حال توسعه مراحل انتقال جمعیتی را از سال 1330 تجربه کرده است. میزان بالای باروری کل (5/6 فرزند به ازاء هر مادر) در فاصله سالهای 1335 تا 1365، منجر به افزایش سهم نسبی جمعیت زیر 15 سال به بالای 40 درصد گردید. ایران، کاهش باروری را در فاصله سال های 1370 تا 1390 تجربه کرده است. هدف اصلی این پژوهش، سنجش تأثیر تحولات ساختار جمعیتی بر عرضه نیروی انسانی و وضع فعالیت اقتصادی در ایران طی سالهای 1345 تا 1385و آیندهنگری آن تا افق 1404 میباشد. روش تحقیق در این بررسی اسنادی و از تحلیل مقایسهای سود جسته است. منبع دادهها، نتایج تفصیلی سرشماریهای عمومی نفوس و مسکن مرکز آمار ایران در فاصله سالهای 1385- 1345، و آمارهای دفتر بینالمللی کار و نیز بخش جمعیت سازمان ملل متحد در سالهای 1986، 1996 و 2006 است. برای سنجش و دستیابی به مدل ساختاری (معیار) از تکنیک غیرمستقیم استانداردسازی نرخ فعالیت اقتصادی بر اساس ساختار سنی و جنسی جمعیت کشور بهره گرفته و مقایسهای نیز با کشورهای مبنا صورت پذیرفته است. نتایج این مطالعه حاکی از تغییرات چشمگیر در میزان مشارکت اقتصادی جمعیت و سهم نسبی جمعیت در سن کار است.