تأثیر شیوع کرونا بر تولید ناخالص داخلی و توزیع درآمد از کانال خدمات حمل و نقل با استفاده از رویکرد حذف فرضی جزئی
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 استاد دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22034/tri.2021.253350.2820چکیده
با شیوع ویروس کرونا، ارائه خدمات حمل و نقل به دلیل پیادهسازی طرح فاصلهگذاری اجتماعی، ممنوعیتهای تردد و مسافرتهای غیرضروری، افزایش نگرانیهای مردم از پرخطر بودن استفاده از خدمات حمل و نقل عمومی، توقف برخی کسب و کارها و ترویج دورکاری با افت قابل ملاحظهای روبرو گردید و در زمره آسیبپذیرترین بخشهای اقتصادی قرار گرفت. با اعمال پروتکلهای سختگیرانه بهداشتی در ایران نیز محدودیتهای جدی بر فعالیت زیربخشهای حمل و نقل اعمال گردید. در مقاله حاضر با استفاده از روش حذف فرضی جزئی در چارچوب آخرین ماتریس حسابداری اجتماعی (SAM) برای سال 1395، آثار شیوع ویروس کرونا بر تولید فعالیتهای اقتصادی و توزیع درآمد در دو سناریو مورد بررسی قرار گرفته است؛ حالت اول توقف یکماهه خدمات 4 رشته فعالیت حمل و نقل و حالت دوم، تداوم کاهش فعالیتهای زیربخشهای حمل و نقل طی سال جاری. نتایج برآوردها حاکی از آن است که: اولاً در اثر حذف جزئی (یکماهه) چهار زیربخش حمل و نقل، ستانده کل اقتصاد، GDP، درآمدهای خانوارهای شهری و درآمدهای خانوارهای روستایی به ترتیب به میزان 604/0، 608/0، 648/0 و 691/0 درصد کاهش مییابد و همچنین در صورت تداوم کاهش فعالیتهای زیربخشهای حمل و نقل طی سال جاری، ارقام به ترتیب 370/4، 349/4، 650/4 و 915/4 درصد خواهد بود. ثانیاً بخشهای «عمده فروشی و خردهفروشی»، «ساخت کک و فرآوردههای نفتی»، «استخراج نفت خام و گازطبیعی»، «ساخت محصولات غذایی»، «خدمات واحدهای مسکونی شخصی» و «دامداری» در زمره بخشهایی هستند که بیشترین آسیب را در هر دو سناریو متحمل میشوند.