الگوی رهبری مشارکتی شیعه در سازمان وکالت اهلبیت علیهمالسلام
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم اجتماعی اسلامی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری رشته دانش اجتماعی مسلمین، گروه علوم اجتماعی اسلامی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
Doi:10.47176/cir.2025.1196چکیده
رهبری شیعه در قالب نهاد امامت، با توجه به شرایط زمانه و اوضاع سیاسی اجتماعی دوران مختلف، الگوهای متفاوتی را به خود گرفته است. امامت اهلبیت در دوره چهارم یعنی از آغار امامت امام سجاد تا پایان غیبت صغری، راهبرد متفاوتی را اتخاذ کرد که میتوان آن را «بازیابی درونی شیعه» نامید. در این دوره تشکیلات شیعه در قالب سازمان وکالت، با هدایت ائمه اطهار عهدهدار رهبری شیعه میشود. سازمان وکالت، شبکهای ارتباطی برای رهبری شیعیان و متشکل از امام معصوم و عدهای از شیعیان نزدیک و وفادار به امام بوده است که نقش مهمی در پیشبرد اهداف اهلبیت داشته است. پژوهش حاضر با روش تاریخی و گردآوری کتابخانهای دادهها به دنبال پاسخ به این سؤال است که «رهبری شیعه در قالب سازمان وکالت در چه حیطههایی بروز و ظهور داشته و چه الگویی به خود گرفته است؟» یافتههای پژوهش نشان میدهد که سازمان وکالت بر مبنای الگوی رهبری مشارکتی، تحت نظارت مستقیم امامان معصوم(ع) عمل میکرد. این الگو بر اساس نیازهای جامعه شیعه و با بهرهگیری از اصول تعالیم اهلبیت(ع) طراحی شده بود و خود را در سه حیطه شئون، راهبردها و اصول رهبری شیعه بروز داده است. رهبری مشارکتی در سازمان وکالت بر سه اصل بنیادین استوار بود: پشتیبانی و حمایت متقابل، تصمیمگیری جمعی، و اهداف کلان. این چهارچوب، کارکردهای خاصی را در ابعاد اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی برای جامعه شیعه در دوران فشار و محدودیتهای سیاسی به همراه داشت.