بررسی احساس عدالت توزیعی شهروندان خرم‌آبادی در برنامه‌های رفاهی دولت

نویسندگان

1 دانشیار گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. hatanhai121@gmail.com

2 دانشجوی دکترای تخصصی جامعه شناسی اقتصادی و توسعه ، دانشکده علوم انسانی ، واحد آزاد شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزاد شهر ، ایران.meisamhasheminiyah@gm

3 استادیار، گروه جامعه شناسی ،دانشکده علوم انسانی ، واحد آزاد شهر ، دانشگاه آزاد اسلامی، آزاد شهر ، ایران. ( نویسنده مسئول)amirahmadi569@yahoo.com

doi
10.22054/qjsd.2022.64454.2268
چکیده

پژوهش حاضر تلاش می‌کند ضمن مرور رویکردهای مختلف در باب رابطه توسعه، عدالت توزیعی، و رفاه اجتماعی با اتخاذ رویکردی جامعه شناختی احساس عدالت توزیعی شهروندان خرم‌آبادی در برنامه‌های رفاهی دولت را بررسی نماید. این تحقیق به صورت پیمایشی و با ابزار پرسش نامه در بین شهروندان خرم آبادی در پایان سال 1399 و آغاز 1400 انجام یافته است. نمونه گیری پژوهش با در نظر گرفتن میزان برخورداری از رفاه اجتماعی مناطق شهری خرم‌آباد با تلفیقی از نمونه گیری خوشه‏ای و طبقه‌بندی نامتناسب طراحی شد و حجم نمونه 400 نفر بود. نتایج پژوهش نشان می‌دهد میزان احساس عدالت توزیعی در رفاه اجتماعی شهروندان خرم‌آبادی پایین و فقط 2.4 درصد از افراد، این احساس را بالا تلقی نموده‌اند. در میان ابعاد مختلف نیز آنها در توزیع فرصت‌های کار و اشتغال و حکمروایی، احساس تبعیض بیشتری را احساس می‌کنند، اما در ابعاد آزادی‌های فردی و بهره‌مندی از رسانه‌ها و ارتباطات، این احساس به حداقل می رسد. بررسی فرضیه‌ها نشان داد متغیرهای نیازمندی های رفاهی اجتماعی، میزان اعتماد به برنامه‌های رفاهی دولت، و میزان سرمایه اقتصادی دارای همبستگی قوی‌تری با متغیر احساس عدالت توزیعی در برنامه‌های رفاهی دولت هستند. یافته‌های تحلیل رگرسیون حاکی از آن است که متغیرهای مستقل، 8/50 درصد از واریانس متغیر میزان احساس عدالت توزیعی در برنامه های رفاه اجتماعی دولت را پیش بینی می‌کنند. در این میان اثر خالص متغیر نیازمندی‌های رفاهی بیش ...