مدلسازی رفتار عابرین پیاده در انتخاب زمان عبور از مقطع عرضی معابر شهری
نویسندگان
1 استاد دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
4 دانشیار، گروه عمران-برنامه ریزی حمل و نقل، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران
doi
10.22034/tri.2023.352034.3062چکیده
بیش از یک پنجم افرادی که در سراسر دنیا جان خود را در اثر تصادفات رانندگی از دست میدهند، عابرین پیاده هستند. مرگ و میر و جراحات عابرین پیاده اغلب قابل اجتناب است و میتوان با اقدامات مختلف ایمنی و پیشبینی برخی عوامل اصلی تأثیرگذار در رفتار عابران هنگام مواجه آنها با موقعیتهای خطرساز تصمیمات واکنشیشان را بهبود بخشید. در این مقاله به منظور پیشبینی رفتار عابرین پیاده شهر تهران در هنگام مواجه با تقاطعات چراغدار و تعیین متغیرهای اصلی و تأثیرگذار بر فرآیند تصمیمگیری آنها حرکت عبوری عابران به کمک دوربینهای نظارت تصویری برداشت شد و سپس ویژگیهای رفتاری همان عابران با پرسشنامهای برداشت شد. . به منظور تعیین اهمیت و تأثیرگذاری هر یک از متغیرهای برداشت شده در فرآیند تصمیمگیری عابر، ساخت و پرداخت یک مدل لوجیت دوگانه در دستور کار قرار گرفت. همچنین در ادامه، جهت تعیین تأثیر متقابل متغیرهای آشکار و پنهان برهم و تفصیل نحوه تأثیرگذاری آنها در رفتار عابرپیاده اقدام به مدلسازی معادلات ساختاری گردید. نتایج مقایسه تطبیقی دو مدل نشان داد که تأثیر متغیرهای روانشاختی در مدل معادلات ساختاری خود را نشان میدهد و متغیرهای محیطی و ترافیکی به کمک مدل لوجیت قابل توصیفاند. همچنین مشخص شدکه تأثیر رفتار سایر عابرین بر رفتار عابر مورد نظر در هر دو مدل بسیار با اهمیت و معنادار است.