امکان سنجی تولید دسر لبنی غنی شده با ریزجلبک اسپیرولینا پلاتنسیس و استویوزید و بررسی خواص فیزیکوشیمیایی و حسی آن

نویسندگان

1 گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده داروسازی،دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،

3 گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده داروسازی،دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22034/FSCT.19.127.47
چکیده

اسپیرولینا پلاتنسیس ریز جلبک غنی از پروتئین، آهن، اسیدهای آمینه، ویتامین­ها، اسیدهای چرب غیراشباع، آنتی­اکسیدان و مواد معدنی است. هدف از تولید دسر لبنی حاوی اسپیرولینا­پلاتنسیس، ایجاد تنوع در رژیم غذایی، توسعه محصولات لبنی و تولید محصولی لذت بخش همراه با خصوصیات تغذیه­ای مناسب برای گروه­های سنی مختلف خصوصاً کودکان می­باشد. در این پژوهش تاثیر سطوح مختلف اسپیرولینا­پلاتنسیس (1-3 درصد وزنی)، شیرین­کننده استویوزید (5/5-1/0 درصد وزنی) و نشاسته (1-3 درصد وزنی) بر خصوصیات دسر لبنی بررسی شد. بهینه­سازی فرمولاسیون با متغیرها در سطوح مختلف، با استفاده از روش آماری سطح پاسخ (RSM) انجام شد. بر اساس نتایج بدست آمده در این پژوهش مؤثرترین پارامتر در رنگ، پروتئین و آهن نمونه­های دسرلبنی، سطوح مختلف اسپیرولینا پلاتنسیس بود. مقدار نشاسته ذرت تاثیر معنی­داری در خواص بافتی به ویژه فنری بودن، صمغی بودن، قابلیت جویدن، سفتی و چسبندگی بافت در تمامی نمونه­ها، داشت (05/0p<). با توجه به نتایج به دست آمده، فرمولاسیون نمونه بهینه نیز با ترکیب استویا به میزان 05/0 درصد، اسپیرولینا پلاتنسیس به میزان 3 درصد و نشاسته ذرت به مقدار 1 درصد با ضریب مطلوبیت 96/0 انتخاب گردید. نمونه بهینه در آزمایشگاه تولید و پارامترهای شیمیایی، رئولوژیکی و رنگ نیز بررسی شد. نتایج نشان داد که تفاوت بین نمونه­های تولید شده بر مبنای فرمولاسیون بهینه و مقادیر پیش­بینی شده توسط نرم افزار معنادار نبوده است که بیانگر کارآیی بالای مدل در پیش بینی خواص کیفی دسر تولید شده است.