بررسی میزان گرایش به خرافات و ارتباط آن با شاخص های توسعه انسانی (مورد مطالعه : شهروندان شهر کرج)

نویسندگان

1 دانشیار جامعه شناسی دانشگاه خوارزمی

2 کارشناسی ارشد جامعه شناسی دانشگاه خوارزمی

3 استادیار جامعه شناسی دانشگاه خوارزمی

doi
10.22054/qjsd.2022.66280.2320
چکیده

هدف پژوهش حاضر، بررسی میزان گرایش به عقاید خرافی با توجه به شاخص‌های توسعه انسانی در‌ بین شهروندان 75-19 سال شهرکرج می‌باشد. در بخش مبانی ‌نظری از نظریات صاحبنظران حوزه مکتب توسعه ( اورت راجرز، دانیل لرنر، آمارتیاسن، اس‌ان آیزنشتات، دیوید مک کله لند و کری‌کییز) استفاده گردید. این پژوهش از نظر روش در چارچوب روش کمی (پیمایشی) است که داده‌های مورد نیاز با ابزار پرسشنامه محقق ساخته جمع‌آوری شد.جامعه آماری این پژوهش، شامل شهروندانی شهرکرج و حجم نمونه 400 نفر برآورد شد و شیوه نمونه‌گیری به صورت چند مرحله‌ای بوده، به طوری‌که پس از رعایت مراحل نمونه‌گیری، از سه منطقه شهرکرج (منطقه برخوردار، منطقه تا حدی برخوردار و منطقه کم برخوردار) متناسب با حجم جمعیت هر کدام از مناطق، افراد نمونه انتخاب شدند. براساس نتایج، گرایش به عقاید‌ خرافی در میان شهروندان (با میانگین69/36 با توجه به بازه نمرات85-17) در حد پایینی است. نتایج آزمون رگرسیون خطی چند‌‎‌ متغیره نشان می‌دهد که در مجموع 52 درصد از واریانس متغیر‌ وابسته (خرافه‌گرایی) از طریق متغیرهای مستقل «سطح زندگی، توانمندی و قابلیت، سلامت اجتماعی، سلامت جسمانی، سواد رسانه ایی و سرانه مطالعه» برآورد و تبیین می‌شود.واژه های کلیدی: خرافه گرایی، شاخص‌های توسعه انسانی، سطح زندگی، توانمندی و قابلیت، شهر کرج