مقایسه ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی و رئولوژیکی اسیدهیالورونیک استحصالی از تاج خروس به روش‌های مختلف

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای علوم و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دامغان، ایران

2 دانشیار گروه صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دامغان، ایران

3 استادیار گروه زیست فناوری پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران

4 استادیار بیوشیمی بالینی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران

doi
10.22034/FSCT.19.127.79
چکیده

امروزه صنایع تبدیلی با هدف کاهش هزینه‏های تولید در کشور از اهمیت بالایی برخوردار می‏باشند. با توجه به این که حجم ضایعات پس از کشتار طیور در ایران بالا بوده و از طرفی دیگر شواهد فراوانی در ارتباط با اثرات مطلوب اسیدهیالورونیک حاصل از آن بر سلامتی انسان به ویژه در درمان بیماری‏های مفصلی از جمله استئوآرتریت بدست آمده، تلاش‏های فراوانی جهت استفاده بهینه از این ضایعات صورت گرفته است. بنابراین، هدف این پژوهش بر دستیابی به اسیدهیالورونیک حاصل از بافت تاج خروس با خصوصیات فیزیکوشیمیایی و رئولوژیکی مناسب جهت غنی‏سازی مواد غذایی مختلف از جمله فرآورده‏های لبنی استوار گردید. در این پژوهش پس از آماده‏سازی اولیه بافت حیوانی تاج خروس، استخراج اسیدهیالورونیک از آن به سه روش مختلف و با استفاده از امواج فراصوت-اتانول، سرم فیزیولوژی-اسیداستیک و سرم فیزیولوژی-اتانول انجام شد و سپس ویژگی‏های فیزیکوشیمیایی و رئولوژیکی اسیدهیالورونیک استخراج شده مورد ارزیابی قرار گرفت. براساس یافته‏های این پژوهش، بیشترین محتوای اسیدهیالورونیک استحصالی (2/4 میلی‏گرم بر گرم) در حضور حلال‏های‏ سرم فیزیولوژی-اتانول بود (05/0P<). همچنین، هیدروکلوئید استخراج شده با این روش، بالاترین میزان روشنایی (74/23) و پایین‏ترین میزان pH (76/6) و چگالی (810 کیلوگرم بر متر مکعب) را دارا بود (05/0P<). اما ویسکوزیته نمونه‏های مورد بررسی، تحت تأثیر نوع روش استحصال قرار نگرفت (05/0P>). از این رو، نتایج پژوهش حاضر نشان داد که سرم فیزیولوژی-اتانول به عنوان مناسب‏ترین حلال برای استخراج و خالص‏سازی اسیدهیالورونیک از تاج خروس بوده و می‏توان از آن به عنوان افزودنی مناسب جهت غنی‏سازی و تولید یک ماده غذایی فراسودمند با هدف ارتقاء سطح سلامت جامعه استفاده کرد.