مقایسه ویژگیهای فیزیکوشیمیایی و رئولوژیکی اسیدهیالورونیک استحصالی از تاج خروس به روشهای مختلف
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای علوم و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دامغان، ایران
2 دانشیار گروه صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دامغان، ایران
3 استادیار گروه زیست فناوری پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران
4 استادیار بیوشیمی بالینی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران
doi
10.22034/FSCT.19.127.79چکیده
امروزه صنایع تبدیلی با هدف کاهش هزینههای تولید در کشور از اهمیت بالایی برخوردار میباشند. با توجه به این که حجم ضایعات پس از کشتار طیور در ایران بالا بوده و از طرفی دیگر شواهد فراوانی در ارتباط با اثرات مطلوب اسیدهیالورونیک حاصل از آن بر سلامتی انسان به ویژه در درمان بیماریهای مفصلی از جمله استئوآرتریت بدست آمده، تلاشهای فراوانی جهت استفاده بهینه از این ضایعات صورت گرفته است. بنابراین، هدف این پژوهش بر دستیابی به اسیدهیالورونیک حاصل از بافت تاج خروس با خصوصیات فیزیکوشیمیایی و رئولوژیکی مناسب جهت غنیسازی مواد غذایی مختلف از جمله فرآوردههای لبنی استوار گردید. در این پژوهش پس از آمادهسازی اولیه بافت حیوانی تاج خروس، استخراج اسیدهیالورونیک از آن به سه روش مختلف و با استفاده از امواج فراصوت-اتانول، سرم فیزیولوژی-اسیداستیک و سرم فیزیولوژی-اتانول انجام شد و سپس ویژگیهای فیزیکوشیمیایی و رئولوژیکی اسیدهیالورونیک استخراج شده مورد ارزیابی قرار گرفت. براساس یافتههای این پژوهش، بیشترین محتوای اسیدهیالورونیک استحصالی (2/4 میلیگرم بر گرم) در حضور حلالهای سرم فیزیولوژی-اتانول بود (05/0P<). همچنین، هیدروکلوئید استخراج شده با این روش، بالاترین میزان روشنایی (74/23) و پایینترین میزان pH (76/6) و چگالی (810 کیلوگرم بر متر مکعب) را دارا بود (05/0P<). اما ویسکوزیته نمونههای مورد بررسی، تحت تأثیر نوع روش استحصال قرار نگرفت (05/0P>). از این رو، نتایج پژوهش حاضر نشان داد که سرم فیزیولوژی-اتانول به عنوان مناسبترین حلال برای استخراج و خالصسازی اسیدهیالورونیک از تاج خروس بوده و میتوان از آن به عنوان افزودنی مناسب جهت غنیسازی و تولید یک ماده غذایی فراسودمند با هدف ارتقاء سطح سلامت جامعه استفاده کرد.