بررسی شاخصهای سطح خاک و ویژگیهای عملکردی مرتع با استفاده از روش تحلیل عملکرد چشمانداز (LFA) (مطالعه موردی: مراتع سرچاه عماری بیرجند)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای بیابانزدایی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
2 کارشناسی ارشد مرتعداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
3 دانشیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
doi
10.22092/ijrdr.2012.102263چکیده
فعالیتهای مدیریتی ازقبیل قرق و احداث هلالی آبگیر تأثیر زیادی بر شاخصهای سطح خاک و ویژگیهای عملکردی مراتع میگذارد. برای بهرهبرداری مستمر و پایدار از مرتع، این تغییرات باید شناخته و مدیریت شوند. شاخصهای سطح خاک و ویژگیهای عملکردی مرتع به محققان کمک میکنند که در مورد اثرهای فعالیتهای مدیریتی اعمال شده، قضاوت نمایند. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر فعالیتهای اصلاحی قرق و احداث هلالی آبگیر بر شاخصهای سطحی خاک و ویژگیهای عملکردی مرتع میباشد. بدینمنظور سه منطقه قرق رهاشده، قرق و قرق به همراه احداث هلالی آبگیر در مراتع سرچاه عماری بیرجند انتخاب و تأثیر هر یک از فعالیتهای مدیریتی مذکور بر شاخصهای سطح خاک و ویژگیهای عملکردی مرتع با استقاده از روش تحلیل عملکرد چشمانداز (LFA) مورد بررسی قرار گرفت. در این روش برای تعیین 3 ویژگی عملکردی مرتع شامل پایداری، نفوذپذیری و چرخه مواد غذایی از 11 شاخص سطح خاک استفاده میشود. این شاخصها عبارتند از: پوشش سطح زمین، لاشبرگ، پوشش قابلتبدیل به هوموس، پوشش کریپتوگام، شکنندگی لایه سطحی خاک، مواد فرسایشیافته، شکلهای فرسایش، میکروتوپوگرافی، طبیعت سطح خاک، آزمایش پایداری در مقابل رطوبت و بافت خاک. تجزیه و تحلیل دادهها با نرمافزار SPSS 16.0 و با استفاده از آزمون غیرپارامتری کروسکالوالیس و آزمون چنددامنهای دانکن انجام گردید. نتایج نشان داد که در اثر فعالیتهای مدیریتی اعمال شده شاخصها و ویژگیهای عملکردی مرتع تغییر یافتهاند. بهطوریکه بین تمامی 11 شاخص سطح خاک بجز شکلهای فرسایش و پوشش کریپتوگام اختلاف معنیداری در سه منطقه مورد مطالعه وجود دارد (P<0.05). بدینترتیب بین سه شاخص عملکردی مرتع در سه منطقه مذکور نیز اختلاف معنیداری وجود دارد. بنابراین نتایج حکایت از این دارد که عملیات اصلاحی قرق و احداث هلالی آبگیر باعث بهبود ویژگیهای عملکردی مرتع میشود.