تحلیل شاخصهای هویت مکانی در محلههای جدید شهری مطالعه موردی: شهرک نگین شهر اصفهان
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
2 استاد، معماری و شهرسازی ، دانشگاه هنر اصفهان، ایران.
doi
10.22054/qjsd.2022.57579.2093چکیده
هدف از این پژوهش تحلیل شاخص های هویت مکانی در شهرک نگین واقع در شهر اصفهان است. ماهیت هدف پژوهش از نوع کاربردی و بر اساس ماهیت روش از نوع توصیفی_ موردی و تحلیلی است در گردآوری دادهها از روش میدانی و ابزار پرسشنامه استفادهشده است. در تجزیهوتحلیل دادهها از آزمونهای آمار استنباطی چون آزمونهای همبستگی پیرسون، رگرسیون، آزمون تی تک نمونهای، آزمون یک دنباله راست میانگین و یک دنباله چپ میانگین و آزمون تی مستقل در نرمافزار spss استفادهشده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که شاخصهای هویت مکانی شامل اجتماعپذیری، دسترسی به خدمات، آرامش و تصویر ذهنی و احساس تعلق در شهرک نگین اصفهان وضعیت نامطلوبی قرار دارند.و عوامل تأثیرگذار اجتماعی شامل سن، مدت سکونت و تحصیلات در شاخصهای هویت مکانی شهرک نگین تاثیر چندانی نداشته است و بیشترین همبستگی بین شاخص حس تعلق مکانی و شاخص آسایش و تصویر ذهنی در این محله شکل گرفته است. همچنین در شهرک نگین شاخص دسترسی به خدمات و تسهیلات دارای رابطه مستقیم با شاخص آسایش و تصویر ذهنی است و بهبود وضعیت شاخص آسایش و تصویر ذهنی منجر به بهبود شاخص حس تعلق در این محله می گردد. با توجه به اینکه شهرک نگین بهصورت برنامهریزیشده و طی چند دهه گذشته شکلگرفته است ازنظر شاخص های اجتماعی، حس تعلق مکانی و تصویر ذهنی وضعیت مطلوبی ندارد.
