بررسی وضعیت خشکسالی استان گلستان با استفاده از شاخص بارش استاندارد (SPI)
نویسندگان
1 دانشجوی دوره دکترای تخصصی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
2 استاد، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
3 استادیار، مرکز بینالمللی تحقیقات بیابان، دانشگاه تهران
4 استادیار، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات تهران
doi
10.22092/ijrdr.2011.102169چکیده
خشکسالی را در یک دوره زمانی با هوای نامعمول خشک که به حد کافی با فقدان آب بهعلت عدم تعادل هیدرولوژیک روبرو است تعریف میکنند. در خشکسالی چهار ویژگی عمده مورد مطالعه قرار میگیرد که عبارتند از: شدت، مدت، فراوانی و گستره خشکسالی. هدف از این تحقیق پهنهبندی شدت خشکسالی در استان گلستان میباشد. به این منظور، از شاخص بارش استاندارد (SPI) بهعنوان شاخص منتخب جهت پایش خشکسالی در ایستگاههای واقع در داخل استان با طول دوره آماری مشترک 25 ساله (1975-2000) در مقیاس زمانی 6، 9، 12 و 24 ماهه استفاده گردید. بیشترین شدت خشکسالی بدستآمده در دوره 6 ماهه مربوط به ایستگاه سالیان تپه و در دوره 9، 12 و 24 ماهه مربوط به ایستگاه پل جاده میباشد. مقادیر SPI در سالهای خشکسالی شدید در مقیاسهای زمانی با استفاده از تکنیک زمینآمار بر پهنه استان تصویر و طبقهبندی گردید. بررسی نقشهها نشان میدهد که وسعت خشکسالی با افزایش مقیاس زمانی کاهش یافته و وضعیت خشکسالیها در پهنه استان از سمت غرب به شرق کاهش مییابد.