تجربهی اقدامات یاریگرانه در کوئید 19؛ مطالعهای در چالشهای یاریگری دانشجویی در شهر یزد
نویسندگان
1 دانشیار گروه جامعه شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه یزد
2 دانشجوی ارشد مددکاری اجتماعی، گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد
3 عضو گروه جامعه شناسی توسعه و برنامه ریزی جهاد دانشگاهی تبریز
doi
10.22054/qjsd.2022.62147.2205چکیده
در جهان مخاطرهای با بحرانهای نوظهور، دولت های مدرن، نیازمند حضور و مشارکت یاریگرانه هستند. یاریگری یکی از اجزای اصلی بستری فرهنگی و اجتماعی ایران و شهر یزد است .گروههای دانشجویی با توجه به ظرفیت و انگیزهی بالا، یکی از مهمترین اجزای مشارکت در اقدامات یاریگرانه هستند. هدف مطالعه حاضر، کشف و واکاوی موانع و چالشهای اقدامات یاریگرانهی دانشجویی در کوئید 19 در بین گروههای دانشجوی شهر یزد است. پژوهش حاضر یک مطالعه کیفی بر اساس تحلیل چارچوب است که شرکتکنندگان در آن 15 نفر از اعضای گروههای دانشجویی فعال در موج اول و دوم کرونا در شهر یزد میباشد. یافتهها نشان داد که این گروهها با چالشهای چندوجهی درون و برونساختاری در مواجهه با بحران مواجهاند پنج مضمون احصاءشده عبارتند از سیاستزدگی دستگاههای اجرایی، کمبود سرمایه اجتماعی گروه، چالش ستادی گروه، اغماض و سرکوب نهادی، و در نهایت فرسودگی . به عنوان نتیجه میتوان گفت که سیاستگذاران بایستی به نقش و ظرفیت بالای گروههای دانشجویی در بحران توجه بیشتری داشته باشند و در جهت ارتقای دانش و مهارت آنها در این زمینه اقدام کنند. مهمترین راهبرد در این زمینه حذف سیاستزدگی در چنین اقداماتی بخصوص در شرایط بحران است. همچنین، جامعه نیازمند ارتقای فرهنگ عمومی در جهت مسئولیتپذیری بیشتر و فرهنگ گفتگو و مدارا بخصوص در بحرانها میباشد.