اثر عملیات اصلاح و احیا مرتع بر ترکیب و تنوع ذخایر بذر گونههای گیاهی موجود در خاک (مطالعه موردی: مراتع حوزه رودخانه کبیر سوادکوه، مازندران)
نویسندگان
1 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 کارشناسی ارشد مرتعداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 استادیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
4 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
doi
10.22092/ijrdr.2011.102138چکیده
ارزیابی تغییرات ایجاد شده در اکوسیستم مرتعی پس از اجرای عملیات اصلاح و احیا برای تعیین اثرهای مثبت یا منفی این پروژهها ضروری میباشد. قسمتی از ترکیب گیاهی مراتع به صورت پتانسیلی از بذرهای زنده در بانک بذر خاک نهفته است. این بخش مهم اکوسیستم میتواند در اثر عوامل محیطی و مدیریتی تغییر نماید. این مطالعه در بخشی از مراتع حوزه رودخانه کبیر سوادکوه در مازندران که بهمدت 7 سال در آن پروژه اصلاح و احیا مرتع انجامشده صورت پذیرفت تا اثر آن بر بانک بذر خاک تعیین گردد. نمونهگیری بانک بذر از دو منطقه شاهد و احیا در دو عمق 5-0 و10-5 سانتیمتری خاک (210 نمونه) به روش تصادفی- سیستماتیک انجام شد. ترکیب و مقدار بانک بذر خاک با نگهداری نمونههای خاک در گلخانه به روش جوانهزنی تعیین شد. نتایج این تحقیق نشان داد که تعداد 38 گونه گیاهی در بانک بذر خاک و71 گونه در پوشش گیاهی سطحی زمین وجود دارند. تنها 16 گونه گیاهی بین بانک بذر و پوشش گیاهی مشترک بودند. بنابراین پوشش گیاهی از تنوع و غنای بیشتری نسبت به بانک بذر خاک برخوردار بود. از 38 گونه مشاهده شده در بانک بذر منطقه تعداد 18 گونه در دو منطقه شاهد و احیا مشترک بودند. تعداد 17 گونه گیاهی فقط در بانک بذر منطقه احیا یافت شدند. بهطوریکه بانک بذر دو گونه پاسخ معنیداری به انجام عملیات احیا و اصلاح نشان دادند. به هر حال، انجام پروژه اصلاح و احیا مرتع ناحیه به طور معنیداری موجب افزایش غنا و تنوع بانک بذر خاک شد. برخی گونههای گیاهی در عمق خاصی از خاک مشاهده شدند. نتایج این تحقیق نشان داد که بانک بذر خاک میتواند در اثر عملیات احیا تغییر نماید که این تغییر به میزان تغییرات در پوشش گیاهی به واسطه عملیات احیا، نوع عملیات و مدت زمان اجرای پروژه بستگی دارد.