تعیین پیشران های سیاسی راه آهن باری ایران در افق 50 ساله

نویسندگان

1 دانش آموخته دکترا، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری - بخش مدیریت صنعتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 دانشیار، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری - بخش مدیریت صنعتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

3 دانشیار، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری - بخش مدیریت صنعتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

4 دانشیار، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری - بخش مدیریت صنعتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.22034/tri.2022.280111.2887
چکیده

عواملی که در آینده­نگاری هر سیستم به­کار می­روند در هر کشور، جامعه، فرهنگ، سیاست و حتی در هر برهه از زمان متفاوت است. شناسایی و برنامه­ریزی برای عوامل تأثیرگذار بر صنعت از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. با شناسایی شاخص­های تاثیرگذار، برنامه­ریزان و سیاست­گذاران تعیین می­کنند کدام شاخص­ها در اولویت قرار دارند. همچنین برای حرکت به سوی هدف اصلی سازمان­ها، شناسایی این شاخص­ها به سیاست­گذاران و برنامه­ریزان برای سرمایه­گذاری و بهینه کردن مهمترین شاخص کمک می­کند. هدف اصلی این تحقیق شناسایی عوامل سیاسی موثر بر آینده سیستم حمل و نقل ریلی در بخش باری است. در این تحقیق، با کمک  مطالعات کتابخانه­ای، میدانی و روش دلفی عوامل اولیه شناسایی شدند و از نرم افزار Micmac در تجزیه و تحلیل داده­های بدست آمده استفاده شده است. سه مرحله این تحقیق به دنبال ارائه مهم­ترین عوامل سیاسی موثر بر آینده حمل و نقل ریلی در ایران بوده است. در مرحله اول، همه عوامل شناسایی شدند. در مرحله دوم، با استفاده از روش دلفی در سه دوره متوالی اتفاق نظر حاصل شد و در مرحله سوم، با استفاده از نرم افزار Micmac ده عامل خصوصی­سازی، تغییرات دولت(سیاست­های دولت­ها)، عضویت در کنوانسیون­های بین المللی، حمایت از سرمایه­گذاران، ایجادشبکه مدیریت برای ساختار داخلی-بین المللی-قانونی- مالی. برای جابه جایی بار، هزینه احداث خطوط، اصل 44  قانون توسعه کشور، تعارض در فضای سیاسی و استراتژی و اهداف شرکت­های حمل و نقلی به عنوان مهمترین عوامل پیشران برای آینده نگاری سیستم حمل و نقل باری ریلی شناسایی شدند.