تعیین پیشران های سیاسی راه آهن باری ایران در افق 50 ساله
نویسندگان
1 دانش آموخته دکترا، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری - بخش مدیریت صنعتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانشیار، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری - بخش مدیریت صنعتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 دانشیار، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری - بخش مدیریت صنعتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
4 دانشیار، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری - بخش مدیریت صنعتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22034/tri.2022.280111.2887چکیده
عواملی که در آیندهنگاری هر سیستم بهکار میروند در هر کشور، جامعه، فرهنگ، سیاست و حتی در هر برهه از زمان متفاوت است. شناسایی و برنامهریزی برای عوامل تأثیرگذار بر صنعت از اهمیت ویژهای برخوردار است. با شناسایی شاخصهای تاثیرگذار، برنامهریزان و سیاستگذاران تعیین میکنند کدام شاخصها در اولویت قرار دارند. همچنین برای حرکت به سوی هدف اصلی سازمانها، شناسایی این شاخصها به سیاستگذاران و برنامهریزان برای سرمایهگذاری و بهینه کردن مهمترین شاخص کمک میکند. هدف اصلی این تحقیق شناسایی عوامل سیاسی موثر بر آینده سیستم حمل و نقل ریلی در بخش باری است. در این تحقیق، با کمک مطالعات کتابخانهای، میدانی و روش دلفی عوامل اولیه شناسایی شدند و از نرم افزار Micmac در تجزیه و تحلیل دادههای بدست آمده استفاده شده است. سه مرحله این تحقیق به دنبال ارائه مهمترین عوامل سیاسی موثر بر آینده حمل و نقل ریلی در ایران بوده است. در مرحله اول، همه عوامل شناسایی شدند. در مرحله دوم، با استفاده از روش دلفی در سه دوره متوالی اتفاق نظر حاصل شد و در مرحله سوم، با استفاده از نرم افزار Micmac ده عامل خصوصیسازی، تغییرات دولت(سیاستهای دولتها)، عضویت در کنوانسیونهای بین المللی، حمایت از سرمایهگذاران، ایجادشبکه مدیریت برای ساختار داخلی-بین المللی-قانونی- مالی. برای جابه جایی بار، هزینه احداث خطوط، اصل 44 قانون توسعه کشور، تعارض در فضای سیاسی و استراتژی و اهداف شرکتهای حمل و نقلی به عنوان مهمترین عوامل پیشران برای آینده نگاری سیستم حمل و نقل باری ریلی شناسایی شدند.