ارزیابی نوع و ترکیب مواد پوشش دهنده در پایداری رنگدانه فیکوسیانین به روش خشک کن پاششی
نویسندگان
1 استادیار، گروه بیوتکنولوژی صنعتی میکروارگانیسم ها، پژوهشکده بیوتکنولوژی صنعتی. جهاد دانشگاهی خراسان رضوی
2 استادیار، گروه بیوتکنولوژی صنعتی میکروارگانیسم ها، پژوهشکده بیوتکنولوژی صنعتی. جهاد دانشگاهی خراسان رضوی
3 عضو گروه پژوهشی کیفیت و ایمنی مواد غذایی، پژوهشکده علوم و فناوری مواد غذایی. جهاد دانشگاهی خراسان رضوی
4 استادیار، گروه بیوتکنولوژی صنعتی میکروارگانیسم ها، پژوهشکده بیوتکنولوژی صنعتی. جهاد دانشگاهی خراسان رضوی
5 استادیار، گروه بیوتکنولوژی صنعتی میکروارگانیسم ها، پژوهشکده بیوتکنولوژی صنعتی. جهاد دانشگاهی خراسان رضوی
6 بخش تحقیق و توسعه، شرکت تولیدی عالیس، مشهد، ایران
7 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
doi
10.22034/FSCT.19.126.153چکیده
فیکوسیانین رنگدانه استخراج شده جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس است و در صنایع مختلفی از جمله صنایع غذایی میتواند جایگزین مناسبی برای رنگهای سنتزی باشد. هدف از این تحقیق ارزیابی نوع و ترکیب مواد پوشش دهنده در پایداری رنگدانه فیکوسیانین به روش خشک کن پاششی می باشد. محلول رنگدانه فیکوسیانین توسط اسید تانیک کوپیگمنت شد و با مالتودکسترین و صمغ عربی در نسبتهای (100:0، 75:25، 50:50، 25:75 و 0:100) صمغ عربی: مالتودکسترین و نسبت هسته به دیواره 10:1 پوشش دهی شدند. جهت خشک کردن از خشک کن پاششی استفاده شد. پایداری محلول رنگدانه پوشش دار شده خشک شده به مدت 14 روز انجام شد. نتایج نشان داد که پوشش دهی رنگدانه در پایداری آن تاثیر معنی داری دارد به طوری که آنالیز واریانس مقایسه میانگین تیمار حاوی 100 درصد و 75 درصد مالتودکسترین در پوشش دارای کمترین میزان افت جذب رنگدانه با مقادیر 3/12 و 5/14 درصد به ترتیب هستند. بررسی تصاویر میکروسکوپ الکترونی نشان داد که ریزکپسولهای حاوی مقادیر بالاتر مالتودکسترین، کرویتر با سطح صافتر و دارای چین و چروکهای کمتری نسبت به ریزکپسولهای تهیه شده با صمغ عربی هستند. همچنین نتایج اندازه ذرات نشان داد که نمونه های پودر حاوی مالتودکسترین در مقایسه با نمونه های دارای صمغ عربی از اندازه درشت تری برخوردار هستند که به ترتیب 5/50 و 3/41 نانومتر میباشند.
