دانشگاه اسلامی، یک الگوی دانشگاهی؛ مطالعه‌ای بر اساس تجربۀ دانشگاه امام صادق(ع)

نویسندگان

1 دکترای علوم سیاسی، گرایش جامعه‌شناسی سیاسی؛ استادیار مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فنّاوری

doi
10.22034/ciu.2023.47.147
چکیده

هدف: پس از انقلاب اسلامی، دانشگاه نیز تحول یافت که وجهی از این تحول، ارائۀ الگوی دانشگاه اسلامی بود. هدف از انجام این پژوهش، تحلیل تجربۀ دانشگاه امام صادق(ع) به عنوان یکی از مصادیق دانشگاه اسلامی بر اساس الگوهای دانشگاهی بود. روش: روش پژوهش، تحلیل تاریخی است و شرایط امکان‌مندی دانشگاه امام صادق را بررسی کرده است. یافته‌ها: با تغییر سبک و الگوهای مرسوم دانشگاهی و تحول اجتناب‌ناپذیر دانشگاه اسلامی، لازم بود افق تحول دانشگاه اسلامی مشخص شود که در آن، تعامل با نیازهای جامعه و دولت عینی و ملموس باشد. دانشگاه اسلامی بیشتر در ارتباط با نیازهای نظام اسلامی(دولت) شکل گرفته بود که پس از این باید در ارتباط با نیازهای جامعۀ اسلامی(مردم) خود را بازآفرینی کند. نتیجه‌گیری: ایدۀ دانشگاه اسلامی که پس از انقلاب اسلامی برای به خدمت گرفتن دانشگاه شکل گرفته بود، نیازمند تعامل جدّی‌تر با نهاد علم (دانشگاه) از سوی دانشگاه اسلامی است. در شرایطی که دانشگاه ایرانی با بحرانهای جدّی مواجه است، دانشگاه اسلامی می‌تواند به عنوان یک الگوی دانشگاهی، به حل برخی از این بحرانها بیندیشد. دانشگاه امام صادق با پیگیری عمیق‌تر فضای علمی میان‌رشته‌ای که ویژگی اصلی آن، تعهد نسبت به مسائل جامعه است، می‌تواند تجربۀ مفیدی برای آموزش عالی در ایران باشد.