شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر بر انتخاب مسیر دوچرخهسواری با هدف بهبود ترافیک شهری (مطالعه موردی: منطقه 10 شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22034/tri.2021.260528.2842چکیده
استفاده از سیستم دوچرخه به عنوان یکی از راهکارهای مؤثر توسعه سیستم حملونقل پایدار شهری و کاهش معضلات ترافیکی، و زیست محیطی است. بنابراین به منظور بهبود ترافیک شهری و توسعه این سیستم حملونقلی، هدف پژوهش حاضر، ابتدا شناسایی عوامل مؤثر بر انتخاب مسیر دوچرخه سواری و سپس اولویت بندی مسیرها در خیابان های کارون، قصرالدشت، دامپزشکی و جیحون در منطقه 10 تهران می باشد. در ابتدای پژوهش، عوامل مؤثر بر مسیر دوچرخه سواری با استفاده از روش پرسشنامه ای شناسایی می شوند و سپس روابط علت و معلولی با 20 نفر افراد خبره و 280 شهروند براساس روش های تصمیم گیری چندمعیاره نظیر تکنیک دلفی و روش دیمتل تعیین می گردد. به علاوه، از فرآیند تحلیل شبکه (ANP) و آزمون تی-تست برای اولویت بندی عوامل مؤثر در مسیر دوچرخه سواری و رتبه بندی مسیرهای پیشنهادی استفاده می شود. بنابراین بر اساس پرسشنامه مورد استفاده در پژوهش حاضر، 5 معیار و 28 زیر معیار مرتبط به انتخاب مسیر دوچرخه سواری در مسیرهای موردمطالعه شناسایی شدند که پایایی و روایی پرسشنامه بر اساس این عوامل 9/0 به دست آمد و این عوامل بر اساس اهمیت و میانگین وزنی اولویت بندی شدند. نتایج حاصل از بررسی عوامل مؤثر بر انتخاب مسیر دوچرخه سواری در پژوهش حاضر براساس داده های پرسشنامه و استفاده از فرآیند تحلیل شبکه (ANP)، دیمتل و تی-تست نشان داد که مهمترین عوامل مؤثر بر انتخاب مسیرهای دوچرخه سواری به ترتیب عوامل ایمنی، زیست محیطی، ترافیکی، انسانی و سایر عوامل می باشند. همچنین خیابان قصرالدشت با بیشترین مقدار میانگین مؤثر به عنوان رتبه اول در انتخاب مسیر برای دوچرخه سواری در جهت بهبود ترافیک شهری می باشد و به ترتیب خیابان های دامپزشکی، کارون و جیحون در رتبه های بعدی برای انتخاب مسیر دوچرخه سواری بر اساس عوامل مؤثر قرار می گیرند.