توسعه روشی جهت انتخاب سیستم روسازی (بالاستی- بدون بالاست) بر مبنای معیارهای فنی- اقتصادی

نویسندگان

1 استاد تمام دانشکده مهندسی راه اهن دانشگاه علم و صنعت ایران

2 استادیار، مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، تهران، ایران

3 دانشکده مهندسی راه آهن دانشگاه علم و صنعت ایران

doi
10.22034/tri.2022.346653.3048
چکیده

موضوع انتخاب نوع سیستم روسازی از یک سو تابع معیارهای فنی و از سوی دیگر تابع هزینه‌های چرخۀ عمر این خطوط می‌باشد. در این مقاله تلاش شده تا با ارائۀ مدل تصمیم‌گیری IRSST مبتنی بر هر دو دسته معیارهای فنی و اقتصادی، امکان انتخاب نوع سیستم روسازی (بالاستی- بدون بالاست) فراهم گردد. در این راستا در قالب یک مطالعۀ موردی برای راه‌آهن سریع‌السیر قم- اصفهان در محدودۀ Km 5 + 000~Km 29 + 110 ، با توسعۀ یک مدل کامپیوتری در محیط پایتون بر مبنای الزامات IRS 70727، ابتدا بر اساس معیارهای فنی و اطلاعات پروژۀ مذکور نقاط اجباری برای انتخاب سیستم روسازی در محدودۀ مورد نظر مشخص شده و سپس درخصوص سایر نقاط، انتخاب سیستم بر مبنای معیارهای اقتصادی (هزینه چرخه عمر) صورت گرفته است. از آن جا که انتخاب سیستم بر مبنای معیارهای اقتصادی تابع نرخ تورم (i) و تنزیل (r) است، و در عین حال اعداد مربوط به هزینه دوره عمر در سیستم-های روسازی بدون بالاست و بالاستی به طور دقیق در ایران مشخص نیست، لذا با پذیرفتن اعداد اعلام شده توسط IRS 70727، در بخشی از تحقیق روی این دو پارامتر تحلیل حساسیت در محدوده 0≤i≤3 و 0≤r≤8 صورت گرفته و تأثیر آن بر نوع سیستم روسازی در طول مسیر بررسی شده است. در ادامه نتایج در قالب تغییر نوع سیستم روسازی در طول نسبت به طول کل بخش بالاستی و بدون بالاست و منحنی‌های توزیع چگالی کرنل ( KDE) برای مقادیر مختلف i و r ارائه شده‌اند. بررسی نتایج به دست آمده مبین آن است که برای r≥3 و تمامی مقادیر i، نوع سیستم روسازی بالاستی است؛ از سوی دیگر برای 0≤r≤3 و تمامی مقادیر i، روسازی بدون بالاست از نظر فنی- اقتصادی به صرفه خواهد بود.