به کارگیری نظریه عدم حتمیت در بهینه سازی الگوی کشت منطقه گهرباران ساری

نویسندگان

1 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.

2 نویسنده مسئول و دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

3 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران

doi
10.30490/aead.2021.273056.1034
چکیده

گزینش محصولات مناسب برای کشت در محیط توأم با عدم حتمیت از جمله مباحث مهم مدیریتی در بخش کشاورزی است. هنگام رویارویی با عدم حتمیت، استفاده از قضاوت­ ها و برآوردهای ذهنی اشخاص در حوزه مربوط، به­ جای داده­ های تاریخی، یگانه راه کار به ­شمار می‏ رود. مبتنی بر شواهد موجود، کمی­ سازی قضاوت ­های ذهنی در قالب نظریه احتمال و برنامه‏ ریزی ریسکی صحیح نیست و باید در قالب نظریه دیگری با عنوان «نظریه عدم حتمیت» و روش برنامه­ ریزی غیرحتمی انجام پذیرد. با درک این شرایط، از آنجا که بخش کشاورزی همواره با متغیرهای غیرحتمی از جمله قیمت محصولات و شرایط آب ‏و هوایی مانند بارش باران مواجه است، در مطالعه حاضر، با استفاده از برنامه ­ریزی غیرحتمی، الگوی بهینه بهره ­برداری از محصولات زراعی منتخب در بخش گهرباران شهرستان ساری در شرایط عدم حتمیت بارش باران و قیمت محصولات تعیین شد. به­ منظور استخراج توزیع عدم حتمیت متغیرهای یادشده مبتنی بر قضاوت‏ های ذهنی کشاورزان، 42 کشاورز به­ طور تصادفی از طریق نمونه­ گیری خوشه‏ ای، در سال 1396 مورد پرسشگری قرار گرفتند. در ادامه، با محاسبه یک رابطه تبعی بین بارندگی و عملکرد محصولات، توزیع عدم حتمیت عملکرد نیز استخراج شد و بدین ترتیب، سود انتظاری مبتنی بر قضایای نظریه عدم حتمیت محاسبه شد. به‏ منظور محاسبه و حداقل­ سازی عدم حتمیت الگو نیز از شاخص ارزش در معرض خطر دنباله­ دار استفاده شد. بر پایة نتایج به ‏دست ‏آمده، در شرایطی که کشاورزان عدم حتمیت زیادی را برای قیمت ­ها و بارندگی پیش‏بینی ­کنند، برای مقابله با عدم حتمیت و دستیابی به یک سود انتظاری مشخص، بهتر است به کشت برنج طارم و گوجه ­فرنگی روی آورند و از کشت برنج شیرودی و هندوانه صرف نظر کنند.