فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بسته‌بندی اهمیت به‌سزایی در حفاظت، انبار کردن و حمل و نقل بهداشتی مواد غذایی و هم‌چنین مواد خام به ویژه در مقابل اکسیداسیون و فساد میکروبی دارد. دفن زباله‌های تجزیه ناپذیر ناشی از بسته‌بندی پلاستیکی مواد غذایی یکی از مهم‌ترین چالش‌های جهان می‌باشد که امروزه در جهت کاهش و رفع این مشکل، استفاده از بیوپلیمرهای طبیعی و تجزیه پذیر، شامل پلی‌ساکاریدها توصیه می‌شود. کیتوزان از جمله پلی‌ساکاریدهایی می‌باشد که در ساختار فیلم‌های خوراکی زیست تخریب پذیر استفاده می‌شود. محدودیت اصلی فیلم های مبتنی برکیتوزان خواص مکانیکی ضعیف، حلالیت بالا در آب و نفوذپذیری آن به بخار آب است. این مطالعه با هدف بهبود عملکرد فیزیکوشیمیایی فیلم‌های مبتنی بر کیتوزان انجام شد. فیلم‌های مبتنی بر کیتوزان با صمغ گوار دی‌آلدهیدی در نسبت‌های مختلف تهیه شدند. ظهور پیک در طول موج 1680 بر سانتی‌متر در طیف جذبی فیلم ترکیبی کیتوزان-گوار دی‌آلدهیدی، تشکیل پیوند کووالانسی (گروه آمیدی) بین عامل‌های آمین کیتوزان و عامل‌های آلدهیدی گوار دی‌آلدهیدی را تایید می‌کند. فیلم بهینه کیتوزان- گوار دی‌آلدهیدی (نسبت حجمی 2:1) در مقایسه با دیگر فیلم‌ها کم‌ترین حلالیت (25/0 ± 03/20 درصد)، کم‌ترین نفوذپذیری به بخار آب ( 10-10Ð 07/3 گرم.میلی‌متر/ میلی‌متر مربع.ساعت.پاسکال) و بیش‌ترین مقاومت کششی (06/1 ± 05/48 مگاپاسکال) را نشان داد. هم‌چنین افزودن 10 درصد عصاره‌ رزماری بزرگ‌ترین منطقه مهاری با قطر21/0 ± 55/20 میلی‌متر مربوط به استافیلوکوکوس اورئوس و 07/0 ± 75/12 میلی‌متر مربوط به اشریشیاکلی را نشان داد. نتایج نشان می‌دهد فیلم تولید شده حاوی رزماری می‌تواند گزینه‌ای مناسب برای استفاده در بسته‌بندی فعال مواد غذایی در نظر گرفته شود.