فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش، به­منظور افزایش عمر ماندگاری و کیفیت قارچ ترافل بیابانی، قارچ­ها با پرتو فرابنفش ((UVC در طول موج 254 نانومتر با شدت mW cm−12/2 در سه زمان مختلف صفر (کنترل)، 10 و20 دقیقه و همچنین غوطه­وری در محلول کلرید سدیم با چهار غلظت 16،13،10،7 درصد و سرکه 5 درصد (وزنی/وزنی) تیمار شدند. سپس، قارچ­ها بمدت 160 روز در دمای C° 4 نگهداری و به فاصله زمانی 40 روز نمونه برداری انجام شد. ویژگی­های درصد کاهش وزن، سفتی بافت ، ترکیبات فنلی، ویتامین C و بار میکروبی ارزیابی شد. نتایج نشان داد که سفتی بافت (N 83/4) در قارچ­های UV-C (10 دقیقه) غوطه­ور درسرکه نسبت به سایر تیمارها بیشتر بود. همچنین پرتوتابی اثر معنی­داری در جلوگیری از کاهش وزن قارچ­ها داشت و کمترین و بیشترین میزان کاهش وزن به­ترتیب مربوط به تیمار UV-C (10 دقیقه) غوطه ور در سرکه و تیمار کنترل غوطه­ور در آب نمک 16٪ بود. ارزیابی ترکیبات فنلی به روش HPLC نشان داد که پرتوتابی اثر معنی­داری بر افزایش ترکیبات فنلی در قارچ­ها داشت با وجود اینکه مقدار این ترکیبات با گذشت زمان دچار کاهش معنی­دار شد. مقدار ترکیبات فنلی در تیمارهای UV-C (10 دقیقه) غوطه­ور در سرکه و کلرید سدیم 7٪ به­ترتیب نسبت به سایر تیمارها بیشتر بود. پرتوتابی همچنین اثر معنی­داری بر کاهش بار میکروبی قارچ­ها داشت و افزایش شدت پرتودهی موجب افزایش مهار رشد میکروبی شد. تابش پرتو UVC موجب کاهش ویتامین C تا 78٪ در نمونه­های تیمارشده گردید. غلظت­های بالای آب­نمک باعث دهیدراسیون بافت قارچ و افزایش افت وزن و کاهش ترکیبات فنلی و مقدار ویتامین C در طی نگهداری گردید. در کل، موثرترین تیمار جهت حفظ ویژگی­های فیزیکی و کیفی ترافل، UV-C (10 دقیقه) و غوطه‌وری در سرکه در طی 160 روز انبارداری بیان شد.