فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با توسعه سریع سیستم‌های آزادراهی و بزرگراهی، مسأله ایمنی ترافیک به دلیل افزایش سرعت موجب نگرانی مردم و سیاست‌گذاران عرصه حمل‌ونقل شده است. محدودیت سرعت به‌عنوان یکی از متداول‌ترین شیوه‌های مدیریت راهها در زمینه ایمنی، نقشی مؤثر را در حفظ ایمنی مسافران ایفا می‌کند. بنابراین مطالعه در مورد اثرات کنترل ترافیک با اعمال محدودیت سرعت بر روی جاده‌ها (مخصوصاً آزادراه‌ها و بزرگراه‌ها)، از نظر علمی برای اطمینان از ایمنی مسافران و کارایی عملکردی ارزش قابل‌توجهی دارد. در این پژوهش، عملیات گردآوری، ثبت، چارچوب‌سازی و نرمال کردن داده‌ها توسط نرم‌افزار Excel و جهت ساخت مدل سری زمانی نیز، از نرم‌افزار IBM SPSS استفاده شد. سپس در قالب یک مطالعه قبل و بعد، ابتدا با استفاده از روش سری زمانی، مدلسازی پیش‌بینی تصادفات جاده‌ای مسیر آزادراهی محور تبریز - زنجان در سال طرح (سال حضور دوربین‌ها در مسیر) انجام پذیرفت، پس از آن با مقایسه نتایج به دست آمده از آن‌ها با داده‌های موجود، به میزان تأثیر دوربین‌های ثبت تخلف سرعت در کاهش مخاطرات این محور و بهبود ایمنی پرداخته شد. با مقایسه داده‌های سال طرح ( داده‌های واقعی و پیش‌بینی شده) و بررسی تأثیر دوربین‌ها در محور آزادراه برون‌شهری تبریز-زنجان، ملاحظه شد که تعداد تصادفات فوتی تا 76 درصد کاهش یافت. تأثیرگذاری وجود دوربین‌های کنترل سرعت در کاهش تعداد تصادفات مقدار 5 درصد بود و متأسفانه تأثیر مثبتی بر روی تعداد تلفات جرحی نداشت و در بازه مورد مطالعه تلفات جرحی در این سال 38 درصد رشد را نشان می‌دهد. با بررسی داده‌های موجود از سال‌های پایه اول لغایت سال افق پیش‌رو مشاهده گردید که ارتقاء ایمنی جاده‌ها با افزودن طرح‌های مناسب امکان‌پذیر بوده و دوربین‌های کنترل سرعت در این محور عملکرد قابل قبولی را در جهت مدیریت ایمنی بجا گذاشته و هر سه پارامتر تعداد تصادفات، تعداد متوفیان و تعداد مجروحین، یک روند کاهشی داشتند.