رابطه توانمندسازی زنان از طریق شبکههای اجتماعی مجازی مطالعه موردی: کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی گرایش گروههای اجتماعی، دانشگاه علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد جامعهشناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشیار دانشگاه تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 استادیار دانشگاه تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22054/qjsd.2020.52981.2003چکیده
چکیدههدف از مطالعه حاضر، بررسی نقش استفاده از شبکههای اجتماعی در توانمندسازی زنان است. مطالعه حاضر روش کمی از راهبرد پیمایش بوده است که بر روی کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران انجام شده است. زنان جامعه مورد مطالعه در سطح زیاد (34.66 درصد) از استفاده از شبکههای اجتماعی برخوردارند؛ که در این میان بالاترین مقدار میانگین از آن مولفه ارتقای حضور زنان در جوامع مجازی و مشارکتهای اجتماعی (65/3)است. همبستگی کل و شدت رابطه نیز بین متغیر استفاده از شبکههای اجتماعی مجازی و مولفههای توانمندّسازی در زنان، 677/0 به دست آمد و در سطح معناداری 05/0 تایید شد که نشان میدهد، رابطهی معنادار قوی بین استفاده از شبکههای اجتماعی مجازی توسط زنان و توانمندسازی آنها وجود دارد همچنین استفاده از شبکههای اجتماعی، به واسطهی افزایش دانش زنان، کاهش انزوای آنها و افزایش مشارکت اجتماعی، موجب بهبود توانمندسازی آنان میگردد. مقدار ضریب همبستگی (R) بین متغیرها نیز، 797/0 بدست آمده است که نشاندهندهی رابطهی قوی بین متغیرهای مستقل و وابسته برقرار بوده است. در مجموع یافتههای تحقیق حاکی از آن است که شبکههای اجتماعی، یکی از موثرترین روشها در توانمندسازی زنان در عصر حاضر است و اثرات آن در ایجاد تغییرات اجتماعی در زنان، قابل اثبات است.