جریانی از سرمایه اجتماعی و عوامل مؤثر بر آن در ایران
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه خوارزمی
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد بانکداری اسلامی، دانشگاه خوارزمی
3 دکتری تخصصی جامعه شناسی فرهنگی، پردیس شهید بهشتی دانشگاه فرهنگیان زنجان
4 دانش آموخته کارشناسی ارشد اقتصاد انرژی، دانشگاه خوارزمی
doi
10.22054/qjsd.2020.50732.1957چکیده
در سالهای اخیر با گسترش مدلهای رشد درونزا، سرمایه انسانی و اجتماعی به عنوان عوامل اصلی رشد اقتصادی مورد توجه قرار گرفته است. در این راستا، سرمایه اجتماعی که مؤلفه اصلی آن اعتماد است جایگاه خاصی در مطالعات رشد پیدا کرده است. هدف مطالعه پیشرو بررسی رابطه بین رشد اقتصادی و سرمایه اجتماعی در ایران است. برای این منظور ارتباط بین نیروی کار، سرمایه فیزیکی، سرمایه اجتماعی و سرمایه انسانی بر روی رشد اقتصادی با استفاده از دادههای مقطعی و برای استانهای ایران بررسی شده است. نتایج به دست آمده نشان میدهد که سرمایه اجتماعی در کنار سایر عوامل تولید تأثیر معناداری بر رشد اقتصادی داشته است. همچنین به منظور پیشبینی و برنامهریزی آتی در جهت بهبود و افزایش سطح سرمایه اجتماعی، به سنجش مدل سرمایه اجتماعی پرداخته شده است. از بین عوامل مؤثر بر سرمایه اجتماعی، سن و اشتغال در بخش کشاورزی، حومهنشینی، نابرابری توزیع درآمد و مهاجرت تأثیر معنادار و منفی بر سرمایه اجتماعی دارند در حالیکه، آموزش، مشارکت زنان در نیروی کار، اشتغال در بخش صنعت و خدمات، مالکیت خانه و تشکیل خانواده تأثیر مثبت و معنادار بر سرمایه اجتماعی دارند. با توجه به نتایج، پیشنهاد میشود که دولت ضمن پیشبینی سرمایه اجتماعی استانها باتوجه به عوامل مؤثر بر سرمایه اجتماعی، برای بهبود آن در استانهایی با سطح پایین سرمایه اجتماعی چارهجویی کند.